ποιανού είναι η πατρίδα;

Στο δημοτικό μάθαμε όλα τα παιδιά εκείνο το ποίημα του Παλαμά:
-Τι είναι η πατρίδα μας;
Ας πάρουμε αναλυτικά την απάντηση του ποιητή:
-"Μην είν' οι κάμποι και τ'άπαρτα ψηλά βουνά;"
-(ειλικρινά δεν μπορούμε να απαντήσουμε τώρα με το ΤΑΙΠΕΔ αγαπητέ ποιητή)
-"Μην ειν' ο ήλιος της που χρυσολάμπει;"
(εν τάξει, ο ήλιος είναι ένας για όλον τον πλανήτη)
-"Όλα η πατρίδα μας, κι'αυτά και εκείνα,
και κάτι πούχουμε μες στην καρδιά
που λάμπει μέσα μας σαν ηλιαχτίδα" κλπ. κλπ.

Είναι όμως και εκείνος ο στίχος του Ρίτσου:
-"τούτο το χώμα είναι δικό τους και δικό μας".
-Αυτός ο στίχος εκφράζει καλλίτερα την πραγματικότητα κατά τη γνώμη μου.
Υπάρχει λοιπόν πατρίδα. Είναι ένας συγκεκριμένος γεωγραφικός χώρος, που έχει "πληθυσμό", γλώσσα, ιστορία που δεν είναι ίδια με την ιστορία της διπλανής χώρας, έθιμα, ήθη, τρόπο ζωής. Έχει ακόμη και κλίμα που δεν είναι ίδιο με το κλίμα της διπλανής, πόσο μάλλον της παραδιπλανής χώρας.
-Άρα το ζήτημα είναι σε ποιόν ανήκει αυτό το σύνολο ανθρώπων, συνθηκών και εδάφους. Είθισται το σπίτι μας, ακόμα κι'αν είναι νοικιασμένο να μας ανήκει. Μας ανήκει η χρήση του χώρου. Και με βάση το νόμο, θεωρείται το οικογενειακό μας άσυλο.
-Και επειδή ζούμε σε φάση που αντιστεκόμαστε στην υφαρπαγή του σπιτιού μας από τις τράπεζες, προκύπτει ίσως για κάποιους το ερώτημα, μήπως δεν πρέπει να αντισταθούμε για το ένα, δικό μας σπίτι, αλλά να παλέψουμε για να καταργηθεί ο πλειστηριασμός από προσώπου γης;
-Αναρωτιέμαι πόση σημασία έχει μια συζήτηση αυτού του τύπου;
-Μπορεί κάποιος να μας πείσει ότι δεν υπάρχει αυτό που λέμε "Ελλάδα"; Ταυτοχρόνως, μπορεί ένας άλλος να μας πείσει ότι η μόνη χώρα που αξίζει να υπάρχει είναι η "Ελλάδα"; -Οχι βέβαια, πολύ περισσότερο που η ίδια η πράξη δείχνει την αλήθεια.
-Αυτοί που πιστεύουν ότι η "Ελλάδα" είναι μια εμμονή, είναι αυτοί που όταν μπήκαν οι Γερμανοί στην Αθήνα, σκέφτηκαν ότι πρόκειται για μια ενδο-καπιταλιστική (ιμπεριαλιστική υπόθεση) και άρα δεν υπήρχε λόγος να εμπλακούν στο πρόβλημα. Είναι αυτοί που σήμερα μπορούν ευκρινώς να συγκλονίζονται από το δράμα των προσφύγων, ενώ σιγούν εκκωφαντικά για την πορεία κατά της ανεργίας, γιατί την ξεκίνησε ένας κομμουνιστής. Είναι αυτοί που αύριο θα καμαρώνουν να παίρνουν θέση για το όνομα "Μακεδονία" ότι ανήκει εξ'ολοκλήρου στη γείτονα χώρα με πρωτεύουσα τα Σκόπια. Κι'όταν τους ρωτάς, "μα καλά, δεν υπάρχει και ένα κομμάτι που ανήκει στην Ελλάδα;" δεν απαντούν. Είναι αυτοί που φωνάζουν "να μείνουμε στο ευρώ", γιατί το θεωρούν συνεκτικό στοιχείο μια γενικευμένης πάλης που θα μπορούσε να έχει αποτέλεσμα ένα καλό ευρώ σε μια καλή ΕΕ.
-Είναι αυτοί, που έχοντας υιοθετήσει ένα αξίωμα για την παγκόσμια επανάσταση, καταφέρνουν να παίρνουν πάντα δεξιά θέση την κρίσιμη στιγμή.

Οι άλλοι, που θεωρούν την "Ελλάδα" ένα πράγμα σαν την Αρία Φυλή, γεννούν δηλητήριο για κάθε διαφορετικό, για κάθε άνθρωπο που διαφέρει σε γλώσσα, θρησκεία, χρώμα. Μια πραγματική αρρώστια που ούτε η φύση ανέχεται και την αποβάλλει, χάριν της ποικιλίας, της πολυχρωμίας, της συνθετότητας και της αλληλοεπίδρασης.

Έτσι, η λύση για μια ακόμα φορά βρίσκεται στη διαλεκτική σχέση του εθνικού με τον διεθνικό, του μερικού με το συνολικό, του συγκεντρωτικού με το αποκεντρωμένο, της δράσης με την αντίδραση. Η λύση για κάθε Μαρξιστή είναι οι νόμοι της διαλεκτικής και ο ιστορικός υλισμός. Κουραστήκαμε να περιδιαβαίνουμε τα μονοπάτια της εγωπάθειας στην θεωρία και την πολιτική. Είμαστε πάρα πολλοί και πολλές αυτοί που θέλουμε να αλλάξουμε πραγματικά τον κόσμο, ξεκινώντας από τον τόπο μας, που είναι "δικός τους και δικός μας".

Φλώρα Νικολιδάκη

Ποιοι και πως κυβερνούν σήμερα την Ελλάδα;

- Αν ξεκινήσουμε από τα εύκολα, θα απαντήσουμε, η κυβέρνηση σε συνεργασία με τους εταίρους της ΕΕ.

-Αν όμως αναλογιστούμε ότι στην ΕΕ δεν υπάρχουν κυβερνητικά όργανα και ότι το euro group είναι ένα άτυπο όργανο, τότε το πράγμα μπερδεύεται. Και μπερδεύεται γιατί σήμερα στην Ελλάδα, τα επίσημα αιρετά θεσμικά όργανα λειτουργούν υπό κηδεμονία και έλεγχο.

-Η κυβέρνηση επαναλαμβάνει συνεχώς ότι τελεί σε καθεστώς αναγκαστικής λειτουργίας για την εφαρμογή του προγράμματος που υπέγραψε τον Ιούλιο του 2015. Ωστόσο το ίδιο έκαναν και όλες οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις με αποτέλεσμα η μόνη πραγματικότητα για τη χώρα να είναι η εφαρμογή των μνημονίων, εν μέσω συνεχών κυβερνητικών αλλαγών.

Πως όμως εξασφαλίζεται η εφαρμογή των Μνημονιακών Προγραμμάτων, ενώ δεν υπάρχει υπουργός που να έχει μείνει πάνω από δύο χρόνια στη θέση του, από το 2010 μέχρι σήμερα;

-Η απάντηση, δίνει για πρώτη φορά μια νέα διάσταση σε αυτό που ονομάστηκε «αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία», για την υπεράσπιση της οποίας έχουν δοθεί ιστορικές μάχες μέχρι σήμερα. Η απάντηση λοιπόν είναι, ότι στην Ελλάδα των Μνημονιακών Προγραμμάτων, έχει στηθεί ένας παράλ/λος μηχανισμός δοτών οργάνων, ο οποίος υποκαθιστά το Κοινοβούλιο και θέτει την Κυβέρνηση σε ρόλο Διεκπεραιωτή.

-Δεν είναι θέμα του παρόντος σημειώματος να πούμε και εμείς, για άλλη μια φορά, γιατί το αποδέχεται αυτό η πολιτική υπαλληλία της χώρας. Έχει απαντηθεί πολλαπλώς και επαρκώς σε όλες τις εκδοχές. Επιδίωξη του παρόντος είναι να τεθεί στη συζήτησή μας, το ζήτημα του πολιτικού συστήματος της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, για να μπορέσουμε να συζητήσουμε και το θέμα της κυβερνητικής εξουσίας από τη σκοπιά των δυνάμεων της εργασίας στις παρούσες συνθήκες.

-Ασφαλώς και η Α. Κ. Δημοκρατία έχει όρια, όπως όλα. Πρόσφερε πολλά, αναδεικνύοντας την αναγκαιότητα της αντιπολίτευσης, δηλ. της διαφορετικής γνώμης και αναγνωρίζοντας τα δικαιώματα της μειοψηφίας. Το Κεφάλαιο υπερασπίστηκε αυτό το πολιτικό σύστημα ως μορφή, αλλά και ως επίφαση όταν ήταν αναγκαίο, πχ. μια Χούντα. Το ζήτημα που έχει προκύψει όμως είναι, ότι η νέα μορφή δράσης του Κεφαλαίου, στη σφαίρα της κυκλοφορίας του χρήματος, καθιστά περιττό το σύστημα των αιρετών θεσμικών οργάνων του πολιτικού συστήματος. Αυτά θεωρούνται πλέον χρονοβόρα, κοστοβόρα και κυρίως ασταθή. Ενώ χρειάζεται απόλυτη ακρίβεια και ταχύτητα, αφού με το πάτημα ενός πλήκτρου, δηλ. σε χρόνο dt, μπορούν να διακινηθούν τεράστιες ποσότητες χρήματος. Τα θεσμικά-αιρετά όργανα, χρησιμεύουν μόνο σε ένα πράγμα: -να περνάνε νόμους και να εφαρμόζουν τα απαιτούμενα μέτρα, με τους λιγότερους κοινωνικούς κραδασμούς. Σε αυτό το έργο κρίνεται η αξία των «αιρετών».

-Ζώντας λοιπόν τη λεγόμενη «ελληνική εμπειρία», διαπιστώνουμε ότι η πραγματική διακυβέρνηση της χώρας γίνεται με τα εξής παράλληλα όργανα:

1. Διοικητής ΤτΕ.

-Ο συγκεκριμένος θεσμός, με ένα ολόκληρο μηχανισμό μέσα στην ΤτΕ, μηχανισμό που αποτελείται από υπαλλήλους του ελληνικού κράτους, βρίσκεται σε απευθείας σύνδεση με αντίστοιχα πρόσωπα και μηχανισμούς της ΕΕ, μέσω των οποίων  υπερίπταται ανεξέλεγκτος, κάθε αιρετού θεσμού του πολιτικού συστήματος.

2.  Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων.

Πρόκειται για το πορτοφόλι του κράτους και ζήσαμε όλοι το θρίλερ της αντικατάστασης της επικεφαλής, αφού έγινε φανερό, ότι η επιλογή των προσώπων για το συγκεκριμένο όργανο με κανένα τρόπο δεν είναι αρμοδιότητα του αιρετού θεσμού που λέγεται Κοινοβούλιο, ενώ δεν είναι καν αρμοδιότητα μόνο της κυβέρνησης.

3. ΕΛΣΤΑΤ

-Όλες οι αξιολογήσεις για την πορεία της εφαρμογής του προγράμματος στη χώρα, γίνονται με βάση δείκτες της Ελληνικής Στατιστικής Εταιρείας στην οποία η «μάχη» δόθηκε εγκαίρως από τους δανειστές, που μαγείρεψαν πριν πεινάσουν.

4. ΤΑΙΠΕΔ

-Εδώ έχουμε συγκεντρωμένη όλη τη Δημόσια Περιουσία της χώρας. Ένα ταμείο, με καθεστώς ΝΠΙΔ, έχει το δικαίωμα να πουλήσει τα πάντα.

5. ΤΧΣ

-Το ταμείο αυτό, που επίσης λειτουργεί σε καθεστώς ιδιωτικού δικαίου, έχει την ευθύνη να περιφρουρεί τις απαιτήσεις των δανειστών.

Πως αντιμετωπίζεται όμως αυτή η νέα κατάσταση;

-Αν από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, κοινός τόπος των Αριστερών και Κομμουνιστικών δυνάμεων ανά τον κόσμο, ήταν η συμμετοχή στα θεσμικά όργανα της αστικής δημοκρατίας, σήμερα πόσο αποδοτική μπορεί να είναι αυτή η συμμετοχή, όταν το ίδιο το πολιτικό σύστημα αναιρεί τις αρμοδιότητες των αιρετών θεσμικών οργάνων;

-Η απάντηση έχει πολύ μεγάλη σημασία αυτή τη στιγμή, για τις αριστερές δυνάμεις της χώρας.

Οι απόψεις που προσεγγίζουν το ζήτημα χωρίζονται σε δύο βασικές κατηγορίες.

-Η πρώτη είναι αυτή που εκτιμά ότι η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στη χώρα είναι έκτακτη και παροδική, και άρα ως κύριο στόχο αναγνωρίζει την όσο το δυνατό ισχυρότερη κοινοβουλευτική και εν γένει θεσμική εκπροσώπηση.

-Η δεύτερη, με την οποία και συντάσσομαι, είναι αυτή που εκτιμά ότι η κατάσταση στη χώρα μας αποτελεί την αναγκαία προσαρμογή, που επιχειρείται εδώ και 25 χρόνια τουλάχιστον, έτσι ώστε η Ελλάδα να ταυτιστεί με σταθερότητα που δεν θα μπορεί να απειληθεί σοβαρά, με το ρόλο που της επιφυλάσσουν τα ιμπεριαλιστικά κέντρα των ΗΠΑ και της ΕΕ, για τα σχέδιά τους στην Εγγύς και Μέση Ανατολή, όπου η Ελλάδα αποτελεί τη φυσική πύλη. Σχέδια πολλών χρόνων, που εμπόδιζε την υλοποίησή τους η ύπαρξη της Σοβιετικής Ένωσης.

-Η εκτίμηση αυτή οδηγεί σε άλλη γραμμή πλεύσης. Βάζει σε δεύτερη μοίρα το ζήτημα της θεσμικής εκπροσώπησης και αναδεικνύει σε πρώτο και με διαφορά, το ζήτημα της οργάνωσης των ταξικών δυνάμεων που έχουν τον ιστορικό ρόλο της κοινωνικής επανάστασης.

Όλα τα τρέχοντα ζητήματα που μας απασχολούν, από τα πιο μικρά έως τα πιο μεγάλα, όπως η σαφής θέση απέναντι στην ΕΕ, έχουν να κάνουν με αυτή τη βασική επιλογή.

-Είναι λογικό αυτή η συζήτηση να αναπτύσσεται σε όλες τις ομάδες της Αριστεράς, σε όλες τις οργανώσεις που έχουν έναν διαφορετικό στρατηγικό σκοπό από αυτόν του αιώνιου καπιταλισμού. Και η χειρότερη συνδρομή που έχει να προσφέρει κανείς αυτή την ώρα, είναι η απόρριψη της προσπάθειας να συζητηθούν οι νέες συνθήκες για τη δράση των αριστερών και κομμουνιστικών δυνάμεων που υπάρχουν στη χώρα μας και είναι πολλές.

Φλώρα Νικολιδάκη

Κίνηση Αντίστασης: Για το δημόσιο απολογισμό της Περιφέρειας Αττικής

Με βάση σχετική νομοθεσία, τα Περιφερειακά όργανα υποχρεούνται σε δημόσιο απολογισμό μέχρι τις 30 Ιανουαρίου κάθε έτους.
-Με καθυστέρηση μερικών εβδομάδων η Περιφέρεια Αττικής πραγματοποίησε δημόσιο απολογισμό, όπως μόνο αυτή ξέρει, αν πάρουμε υπόψη μας την πλειοψηφία που τη διοικεί:
-Η συνεδρίαση εκλήθη την Τσικνοπέμπτη με πλήρη απουσία όλων όσων, ο νόμος προβλέπει τη συμμετοχή τους στη συγκεκριμένη συνεδρίαση. Συγκεκριμένα προβλέπεται η συνεδρίαση αυτή να έχει τη μεγαλύτερη δυνατή συμμετοχή πολιτών, πολιτικών κομμάτων,  συνδικαλιστικών οργανώσεων και άλλων συλλογικοτήτων.
-Στον απολογισμό, επιμελώς αγνοήθηκαν όλα τα μεγάλα θέματα της Αττικής. Στο σημείο αυτό εκφράστηκε η σύμπνοια της μεγάλης πλειοψηφίας του ΠΣ, ενώ ο κ. Σγουρός εξέφρασε την ικανοποίησή του, για τον συνεπή τρόπο που εφαρμόζεται ο δικός του προϋπολογισμός.
-Στη συνεδρίαση της Τσικνοπέμπτης παρευρέθηκε εκπρόσωπος μόνο από τη Λαϊκή Ενότητα (ΛΑΕ), ο οποίος πήρε το λόγο και διατύπωσε τρία σημεία:
1. Η ΛΑΕ συντάσσεται με την απαίτηση της Ρ. Δούρου, από την κυβέρνηση, να προχωρήσει σε νομοθετικές ρυθμίσεις για το προσφυγικό. (Εμείς δεν ξέρουμε ακόμη ποια είναι αυτή η απαίτηση, αλλά θα το μάθουμε μάλλον στην επόμενη συνεδρίαση με θέμα το Προσφυγικό).
2. Η ΛΑΕ πιστεύει ότι η τοπική και Περιφερειακή αυτοδιοίκηση μπορεί να γίνει πόλος ανάπτυξης λαϊκών αγώνων.
3. Η ΛΑΕ πιστεύει ότι η πλειοψηφία του Περιφερειακού Συμβουλίου της Αττικής, είναι αντι- μνημονιακή!!!!!!!

Και έτσι λύθηκε το μυστήριο που ζούμε σχετικά με τη στάση στελεχών της ΛΑΕ στο Περιφερειακό Συμβούλιο. Με βάση τις παραπάνω εκτιμήσεις οι αντιπεριφερειάρχες και περιφερειακοί σύμβουλοι της ΛΑΕ, που ανήκουν στην παράταξη της πλειοψηφίας (Δύναμη Ζωής), καλώς πράττουν. Υπάρχει βέβαια μια λεπτομέρεια, ότι οι θέσεις της ΛΑΕ για την αυτοδιοίκηση ακόμη δεν υπάρχουν, αλλά η ζωή λύνει όλα τα προβλήματα.

- Μέχρι σήμερα αρκετοί  Περιφερειακοί Σύμβουλοι έχουμε καταψηφίσει στο ΠΣ εκτός από τον Προϋπολογισμό και άλλες εισηγήσεις που αφορούν μνημονιακές εφαρμογές, όπως απέδειξαν οι υποθέσεις των Αστεριών της Γλυφάδας, της διαχ/σης των θαλασσίων οικοπέδων για την Αλιεία, των Ιχθυοκαλλιεργειών στη Σαλαμίνα, η "ιδέα" για την κατάργηση του εορτασμού του "ΟΧΙ" την 28η Οκτωβρίου, η αποδοχή του ευρωπαϊκού προγράμματος "πολίτες για την Ευρώπη", που περιέχει την ιδεολογική βάση όλου αυτού που γίνεται σήμερα στον τομέα της εργασίας και πολλά άλλα.
-Οι περιφερειακοί σύμβουλοι που καταψηφίσαμε τον ΠΕΣΔΑ και τον Προϋπολογισμό του 2016 και αποχωρήσαμε από τη Δύναμη Ζωής,  συγκροτήσαμε με άλλους πολίτες και δημοτικούς συμβούλους, που δεκαετίες ολόκληρες παλεύουμε για τα κρίσιμα προβλήματα της Αττικής την "Κίνηση Αντίστασης".
-Η Περιφερειακή-Αυτοδιοικητική αυτή παράταξη,  με βάση τον Καλλικράτη δεν μπορεί να εμφανιστεί ως τέτοια, στις διαδικασίες του Περιφερειακού Συμβουλίου. Ωστόσο είναι πλέον μια πραγματικότητα και με την ύπαρξή της, δίνει τη δυνατότητα, μαζί με τη Λαϊκή Συσπείρωση και την Αντικαπιταλιστική Ανατροπή, να αρθρώνεται στο Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής ο λόγος των πολιτών της Αττικής που πλήττονται από την ύπαρξη του ΧΥΤΑ Φυλής και του Αποτεφρωτήρα νοσοκομειακών αποβλήτων, μέσα στον οικιστικό ιστό, από το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, όπως συμβαίνει με προσεκτικές και μελετημένες κινήσεις στο σύνολο του παραλιακού μετώπου της Αττικής, από την ιδιωτικοποίηση της διαχ/σης των απορριμμάτων κάτω από το σύνθημα της δημόσιας διαχ/σης.
-Η "Κίνηση Αντίστασης" έχει διαπιστώσει επανειλημμένως την απόλυτη μνημονιακή προσαρμογή της Περιφέρειας Αττικής στα κρίσιμα ζητήματα της Διοικητικής Μεταρρύθμισης που επιχειρείται στο σύνολο της ΕΕ, την προσήλωσή της στην Περιφερειακή Διακυβέρνηση, την υποταγή της στα ζητήματα της παραγωγικής ανασυγκρότησης του νομού Αττικής σε ότι μόνο επιτρέπει το ΕΣΠΑ.
-Με βάση τα παραπάνω, καταψηφίζουμε τον δημόσιο απολογισμό της Π.Α. και συντασσόμαστε στο πλάι κάθε πολίτη, δημοτικής αρχής, δημοτικής παράταξης, μεμονωμένων δημοτικών και περιφερειακών συμβούλων, σωματείων και συλλογικοτήτων, που αγωνίζονται:
-Για τη δημόσια διαχ/ση των απορριμμάτων με φορέα την Τοπική Αυτοδιοίκηση.
-Για την παραγωγική ανασυγκρότηση του νομού στη βάση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων που διαθέτει, στη βάση των αναγκών των πολιτών που τον κατοικούν με όριο την προστασία του περιβάλλοντος.
-Για κοινωνική πολιτική που θα επιστρέφει στους πολίτες ως συλλογικότητα και "κοινωνία", τα χρήματα των δεκάδων φόρων που καταβάλλουν, με έργα στους τομείς της υγείας, της παιδείας και της ποιότητας ζωής. Απορρίπτουμε κάθε αναφορά στην "κοινωνική πολιτική" με ενέργειες σίτισης φτωχοποιημένων ενηλίκων και παιδιών.

Για την Κίνηση Αντίστασης
-Βασιλάκη Άννα
-Μαντάς Μάκης
-Νικολιδάκη Φλώρα
-Ράϊκου Ζωή.

Ευρώπη, θα πεθάνουμε μαζί σου!

Ομολογώ, ότι για αρκετό καιρό πίστευα ότι η παραμονή της χώρας στην ΕΕ, ήταν ένα θέμα που θα κρινόταν από τις εξελίξεις. Θεωρούσα λοιπόν ότι η φράση "καμιά θυσία για το ευρώ", με κάλυπτε. Με άφηνε να έχω τη σκέψη μου ανοιχτή για να κρίνω που θα τελείωνε η πολιτική και που θα άρχιζε η θυσία.
-Ωστόσο αυτό που θεωρούσα τόσο φυσικό, αποδείχθηκε ότι για πολλούς άλλους ήταν κάτι περίπου ως θρησκεία. Το έχω σκεφτεί τόσες φορές.. Γιατί άραγε το πλαίσιο μέσα στο οποίο μπορούμε να υπάρχουμε, ορίζεται από τα γεωγραφικά όρια της ΕΕ; Που δεν είναι καν, τα γεωγραφικά όρια της Ηπείρου που λέγεται Ευρώπη.
-Για την ΕΕ, δεν είχα ποτέ θετική γνώμη. Έζησα την αντικατάσταση του ΦΚΕ (Φόρος Κύκλου Εργασιών) από το ΦΠΑ και τις αιτιολογημένες αντιδράσεις των μικρομεσσαίων  επαγγελματιών, βιοτεχνών και επιχειρήσεων. Έζησα τα Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα (ΜΟΠ) που ήταν το πρώτο μεγάλο πλήγμα στην αγροτική μας παραγωγή και τη διατροφική μας αυτονομία. Έζησα την περίοδο των "Ευρωπαϊκών Οδηγιών" που μπορεί να μην  ήταν "υποχρεωτικές", αλλά μια χαρά προετοίμαζαν τα μυαλά των ανθρώπων, για το "αναπόφευκτον της Ευρωπαικής ορθότητας" επί παντός θέματος και ιδέας.
-Στο μεταξύ, υπήρχαν και ευρωπαϊκές οδηγίες, που πράγματι η εφαρμογή τους ήταν αναγκαίος εκσυγχρονισμός. Η υποχρεωτική συμμετοχή των γυναικών στα Κέντρα Λήψης των Αποφάσεων, ήταν ένα κίνημα που ένωσε από τις γυναίκες του ΚΚΕ, μέχρι τη Δορκοφίκη! Οι οδηγίες που είχαν σχέση με την ισοτιμία των δύο φύλων, το περιβάλλον, τα ατομικά δικαιώματα, έδειχναν καθαρά πόσο καθυστερημένοι ήταν οι κυβερνητικοί, νομοθετικοί και ιδεολογικοί μηχανισμοί της χώρας.
-Η πρώτη τάση πολιτικών που υιοθέτησε την πλήρη προσαρμογή της χώρας στους κανόνες της ΕΕ όπως και στους στρατηγικούς της σχεδιασμούς, αναπτύχθηκε μέσα στο κυβερνητικό ΠΑΣΟΚ και συναντήθηκε αμέσως με το ΚΚΕ εσ. και την ΕΑΡ αργότερα. Οι πρώτοι έβαζαν "διοίκηση" και οι δεύτεροι έβαζαν "ευρωκομμουνισμό". (Τώρα οι "δεύτεροι" είναι κυβέρνηση και τα κάνουν και τα δύο).
-Πέρασαν λοιπόν 25 χρόνια περίπου, συνεχούς αναμόρφωσης της χώρας με σκοπό την πλήρη ενσωμάτωσή της στην ΕΕ. Όταν η χώρα μπήκε στη ζώνη του ευρώ, η περιρρέουσα ατμόσφαιρα σε συζητήσεις κοινωνικές, επαγγελματικές κλπ, ήταν η σχεδόν βεβαιότητα ότι επρόκειτο για μια πολιτική απόφαση, των "μεγάλων" που είχε σχέση με ευρύτερα γεωπολιτικά σχέδια στην περιοχή.
Σχέδια που είχαν να κάνουν κυρίως με το γεγονός της πτώσης της Σοβιετικής Ένωσης. Λέγαμε μεταξύ μας το 1989, θα δεις τι θα γίνει σε 20 χρόνια. Και τώρα είμαστε εδώ και το βλέπουμε.
-Βλέπουμε ότι οι χώρες με πληθυσμό γύρω στα 10.000.000, δεν μπορούν να ενσωματωθούν στο σύστημα που έχει δημιουργήσει η Ευρωζώνη. Η απόλυτη αυτοματοποίηση, ο τυπικός σχεδιασμός για μαζικά αποτελέσματα, η οικονομία κλίμακας που ειδικά στα άυλα χρηματιστικά προϊόντα απαιτεί εκατομμύρια πωλήσεων, σκοντάφτει στην κοινωνική επαφή που είναι στενή σε χώρες με μικρό πληθυσμό.
- Και έτσι πήραν την απόφαση: -δε χρειάζεται να υπάρχουν μικρές χώρες! Πιστεύω ότι αυτή είναι η νέα κατάσταση.
Το μέλλον της Ελλάδας, αλλά και της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας κλπ. είναι να αποκτήσουν τον τιμητικό τίτλο της Ευρωπαικής Περιφέρειας. Ξεκίνησαν με τις αδελφοποιήσεις των πόλεων -που το χάλασαν οι δήμαρχοι του ΚΚΕ, που έκαναν αδελφοποιήσεις με το Σιδηρούν Παραπέτασμα, και προχωρούν, με μεγαλύτερη άνεση τώρα, σε συνεργασίες Περιφερειών. Στο τελευταίο Περιφερειακό Συμβούλιο, αυτή η φοβερή πλειοψηφία που έχει προκύψει εκεί (Σύριζα, Ανεξάρτητοι, Οικολόγοι, ΛΑΕ και Κοινωνικό Συμβόλαιο (Λ. Κατσέλη)), ενέκριναν συνεργασία της Περιφέρειας Αττικής με Περιφέρειες της Αλβανίας και των Σκοπίων (η Π. Α. είναι πρωτοπόρα σε κάτι τέτοια και προετοιμάζει και τις υπό ένταξη χώρες στη μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια).
-Βέβαια οι φλεγματικοί 'Αγγλοι,  μας υπενθύμησαν τη σημαίνει η περίφημη ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. που δεν την θέλουν αυτοί αλλά τη θέλουμε εμείς!!!!, ωστόσο εμείς είμαστε απτόητοι:
-Κυριάκος, Καραμανλής, Φώφη, Σταύρος, Λεβέντης, Σύριζα, δε σηκώνουν κουβέντα για τη θέση της χώρας στην ΕΕ. Η ζωή για όλους αυτούς αρχίζει και τελειώνει στην ΕΕ. Εμείς οι υπόλοιποι όμως ξέρουμε, ότι δεν μπορεί να είναι έτσι. Η δυσκολία ωστόσο είναι, ότι το μεν ΚΚΕ, που καταδικάζει την ΕΕ, συνδέει την έξοδο από αυτήν με τη Λαϊκή Εξουσία, το ίδιο και η Ανταρσύα που το συνδέει με την αντικαπιταλιστική ανατροπή, η δε ΛΑΕ περνάει ένα κανονικό βασανιστήριο. Το τροτσκιστικό κομμάτι της ΛΑΕ, επειδή προετοιμάζεται για την παγκόσμια επανάσταση, έχει πάρα πολύ χρόνο να δουλεύει εντός κομμάτων της αριστεράς. Το αντικαπιταλιστικό κομμάτι της ΛΑΕ, λογικό είναι να βλέπει την έξοδο από την ΕΕ, πολύ κοντά στην αντικαπιταλιστική ανατροπή. Και υπάρχει και το Αριστερό Ρεύμα, που πάει να πει το "βλέποντας και κάνοντας", αλλά βρίσκει τοίχο.
Τι πρέπει να γίνει;
-Εδώ πρέπει να δανειστούμε την πείρα των τάπερ. Ξέρετε σπίτι χωρίς τάπερ; Οχι βέβαια. Έχετε δει ποτέ διαφήμιση τάπερ; Ούτε. Πως συνέβη αυτό; Πως ένα πράγμα που δεν το διαφήμισε κανείς, μπήκε σε όλα τα σπίτια; Με δύο τρόπους. Ο ένας είναι το ίδιο το προϊόν, που είναι απολύτως χρήσιμο. Το δεύτερο είναι ότι ακολούθησε μια οριζόντια μέθοδο πώλησης, σπίτι-σπίτι. Αφού φτιαχτεί λοιπόν το προϊόν που στην περίπτωσή μας είναι η θέση, χωρίς δραματοποιήσεις και δαιμονοποιήσεις, ότι πρέπει να φύγουμε από τη "συμμαχία" που μας σκοτώνει. Και έτσι, σπίτι-σπίτι, άνθρωπο τον άνθρωπο, μαγαζί το μαγαζί, σε κάθε τόπο δουλειάς, σε κάθε σχολείο και σε κάθε Πανεπιστήμιο, θα πούμε στους ανθρώπους: Λάθος δρόμο πήραμε και τον αλλάζουμε.
-Το πιο θετικό είναι, ότι πάρα πολλά μέλη της ΛΑΕ βλέπουν στη σωστή κατεύθυνση.

Φλώρα Νικολιδάκη

Στο δρόμο οι γραβάτες, στο δρόμο και οι γόβες Prada!

Ανατρίχιασαν, στελέχη του πολιτικά αμόρφωτου προσωπικού της κυβέρνησης και του Σύριζα. Οχι. Δεν ήταν λαός αυτός που κατέβηκε στις 4 Φλεβάρη στην Αθήνα και σε δεκάδες πόλεις σε όλη τη χώρα. Τι ήταν όμως? Μήπως ήταν η αστική τάξη που αντιστέκεται στο σοσιαλιστικό σχέδιο της κυβέρνησης για την αναδιανομή του εισοδήματος προς όφελος των εργαζομένων και ανέργων?
-Ένα από τα θεμελιακά προβλήματα του μορφώματος που ονομάστηκε Σύριζα είναι η πολιτική αμάθεια και η έλλειψη θεωρητικής κατάρτισης των στελεχών του. Πτυχία έχουν πάμπολλα. Αλλά η γνώση έχει όλα τα χαρακτηριστικά της εκπαίδευσης, όπως διαμορφώθηκε δεκαετίες τώρα, επί σκοπό φυσικά: -αποσπασματική και άνευρη πολιτικά κοινωνικά και ταξικά. Πως αλλιώς θα φτάναμε να διαβάσουμε τη φράση : "έβλεπα τα ΜΑΤ να χτυπούν αντιδρώντες στη διαμονή προσφύγων στην Κω, και έλεγα να αγιάσει το χεράκι τους".
-Τι συμβαίνει όμως? Γιατί πείθονται με τόση ευκολία άνθρωποι που θεωρούν τον εαυτό τους "αριστερό", με καταστάσεις και γεγονότα που απέχουν μισό βήμα από μια ολοκληρωτική αντίληψη για την πραγματικότητα?
-Η αιτία είναι ότι η έννοια "αριστερά" στο Σύριζα έγινε κάτι πολύ βολικό. Πιστεύεις στην πάλη των τάξεων? Είσαι Σύριζα. Δεν πιστεύεις? και πάλι Σύριζα είσαι. Χρειάζεται η ταξική οργάνωση των εργαζομένων? Σύριζα είσαι. Δεν πιστεύεις? και πάλι δικός μας είσαι. Σε τι πρέπει να πιστεύεις οπωσδήποτε? Στον Αρχηγό. Και δεν υπήρχε μόνο ένας. Ένας ήταν ο βασικός. Αλλά υπήρχαν και άλλοι Αρχηγοί για πιο ιδιαίτερες προτιμήσεις, ιδεολογικές και πολιτικές.
-Μ'αυτά και μ'αυτά, φτάσαμε στην εποχή που είδαμε με τα μάτια μας, πως μπορεί να χρησιμοποιηθεί μια μετοχή "ως όχημα" στο χρηματιστήριο που φουσκώνει και ξεφουσκώνει υπό την επιλογή συγκεκριμένων επιλογών στο πληκτρολόγιο του  Κέντρου Λήψης Αποφάσεων του Διεθνούς Χρηματιστικού Καπιταλισμού, και πως αυτή η διαδικασία μπορεί να μεταφερθεί και στην πολιτική. Βέβαια εδώ βιώνουν και αυτοί που τα συνέλαβαν όλα αυτά, τη φράση του Μπρεχτ, σε μια παραλλαγή: ότι τα εκτελεστικά όργανα που πάντα είναι αναγκαία, είναι ανθρώπινα όντα. Άρα έχουν μυαλό και ίσως είναι πιθανό να το χρησιμοποιήσουν. Αν όμως μέσα στο μυαλό, υπάρχει ένα κανονικό ιδεολογικό, θεωρητικό και πολιτικό χάος τύπου "όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω", μάλλον οι αντίπαλοι ξέρουν που βασίζονται.
-Τι συνέβη όμως στις 4 Φλεβάρη 2016 στην ωραία μας χώρα? Συνέβη αυτό που λέγεται "κατέβηκε λαός". Λαός πληττόμενος από συγκεκριμένες πολιτικές. Ο Λαός, όπως ξέρουμε είναι μια κατάσταση όπου μια μέρα κατεβαίνει όλος μαζί και τα κάνει όλα λίμπα. Όλες οι εξουσίες αγωνίζονται για να μη φτάσει αυτή η στιγμή.
-Μέχρι τώρα, ιστορικά ζήσαμε 2 ειδών τέτοιες καταστάσεις: Τον Πόλεμο, την Κατοχή και την καθολική Αντίσταση, όπου ουδείς ανεγκέφαλος σκέφτηκε να εγκαλέσει έναν πλούσιο, ή πλουσία, για τη συμμετοχή τους στην Αντίσταση. Και τη Χούντα. Όπου επίσης δεν υπήρξαν ανεγκέφαλοι να εγκαλέσουν τους γόνους των αστών που κλείστηκαν στο Πολυτεχνείο, ή πρωτοστάτησαν στην αντίσταση κατά της χούντας.
-Σήμερα ζούμε την εφαρμογή της πολιτικής για τη μαζική εξόντωση των μεσαίων στρωμάτων της πόλης και του χωριού. Πρόκειται για ένα από τα πιο κλασσικά κεφάλαια της Μαρξιστικής θεωρίας για τη συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου. Καμιά πρωτοτυπία δηλαδή.
Και φυσικά το ζούμε στα πλαίσια μιας καπιταλιστικής κρίσης. Πως αλλιώς θα γινόταν? Το αστικό κράτος, αφού φτύνει στα μούτρα όλους και όλες που χρόνια τώρα μας έπρηξαν με τις θεωρίες για το αντικειμενικό κράτος, τις υπερταξικές πολιτικές, τις συναινέσεις και τις συνθέσεις, κάνει αυτό για το οποίο υπάρχει: υπηρετεί, ακριβώς λόγω της κρίσης, τα "στενά συμφέροντα " της τάξης του και άρα δουλεύει για να "αποσπάσει" την κοινωνική συναίνεση, αφού δεν μπορεί να την εκμαιεύσει πια.
-"Για να αντιμετωπιστεί το έλλειμμα νομιμοποίησης, το κράτος παρεμβαίνει αδιαμεσολάβητα (*)υπέρ των στενών συμφερόντων των πιο ισχυρών μονοπωλιακών μερίδων. Με αυτό τον τρόπο ανατρέπονται οι προηγούμενοι κοινωνικοί συμβιβασμοί τόσο μεταξύ άρχουσας και υποτελών τάξεων, όσο και μεταξύ διαφορετικών μερίδων της άρχουσας τάξης. Αυτό συμβαίνει γιατί έχει αλλάξει ο κατά Καρλ Σμιτ "κυρίαρχος". "Κυρίαρχος" δεν είναι πια η συνισταμένη των ταξικών βουλήσεων του συνασπισμού εξουσίας, υπό την ηγεμονία του κεφαλαίου, και ιδιαίτερα της μονοπωλιακής μερίδας του, αλλά σχεδόν αποκλειστικά η ταξική βούληση του μονοπωλιακού κεφαλαίου. Το αποτέλεσμα είναι η σταδιακή καταστρατήγηση σημαντικών πλευρών της προϋπάρχουσας συνταγματικής νομιμότητας" (Σπύρος Σακελλαρόπουλος: "Ταξική και Κοινωνική διαστρωμάτωση στην Ελλάδα του 21ου αιώνα" , σελ.111).
-Το κεφάλαιο δηλ., στα πλαίσια της παρούσας κρίσης του, κάνει αυτό που με μια κουβέντα μας είπε ο Κ. Χρονίδης, μόλις βγήκε από την εξορία το 1974: "το αριστερό λάθος σε συρρικνώνει, το δεξιό σε διαλύει". Το κεφάλαιο λοιπόν επιλέγει το "αριστερό"λάθος, για να σώσει την ύπαρξή του και γι'αυτό βάζει όλη την κοινωνία "απέναντι". Αν αυτό δεν το αντιληφθούμε σαν τη δική μας χρυσή ευκαιρία, σαν την εφαρμογή του κανόνα, ότι ο καπιταλισμός δημιουργεί τις προϋποθέσεις της καταστροφής του, που είναι και η μοναδική πραγματική ελπίδα, αλλά το αντιμετωπίσουμε φοβικά και συντηρητικά, τότε κάνουμε το δεξιό λάθος που οδηγεί στη διάλυση.
-Χαιρετίζω λοιπόν την κοινή ανακοίνωση της ΛΑΕ με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, για το ασφαλιστικό και τάσσομαι υπέρ της πιο πλατιάς, αλλά υπό τις παρούσες συνθήκες, ταξικής ενότητας, όλων των πληττομένων ομάδων της εργασίας, της μικρής ιδιοκτησίας, των επιστημόνων ελευθέρων επαγγελματικών, των βιοτεχνών και των μικρομεσσαίων αγροτών. Συνειδητά και χωρίς ταλαντεύσεις που μπορεί να αποβούν μοιραίες την ώρα της μάχης.

(*): Μορφές αδιαμεσολάβητης παρέμβασης σήμερα στο ελληνικό κράτος είναι οι: Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων, ΕΛΣΤΑΤ (Στατιστική Υπηρεσία), ΤΧΣ, ΤΑΙΠΕΔ. Διοικητής της ΤτΕ.

Έτσι γίνεται η δουλειά.

Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής, Πέμπτη 27 Ιανουαρίου 2016.
Θέμα: Έγκριση Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) της Δικέφαλος ΑΕ, για την κατασκευή γηπέδου στη Νέα Φιλαδέλφεια.

Η Μελέτη προβλέπει κατασκευή γηπέδου 30.000 θέσεων, ύψους 40 μέτρων, με χρήση μέρους του Άλσους Ν. Φιλαδέλφειας, και κατασκευή πάρκινγκ με υπογειοποίηση 2 κεντρικών δρόμων της πόλης, σε βάθος 9 μέτρων. 

Πως φτάσαμε όμως ως εδώ? 

-Η Ρένα Δούρου και η Δύναμη Ζωής από την ημέρα ανάληψης των καθηκόντων τους τον Σεπτέμβριο του 2014, ξεκίνησαν μια συστηματική αποστασιοποίηση από όλες τις δεσμεύσεις που είχαν λάβει προεκλογικά απέναντι στους πολίτες της Αττικής. Αυτός είναι ο κύριος λόγος που έχω διατυπώσει την άποψη, ότι η πορεία της κυβέρνησης Σύριζα, είχε προαναγγελθεί στο Περιφερειακό Συμβούλιο.
-Από τους 16 μήνες που η Δύναμη Ζωής διοικεί την Π.Α., τους πρώτους 4, ο Σύριζα ήταν αξιωματική αντιπολίτευση και τους υπόλοιπους 12, ο Σύριζα είναι κυβέρνηση.
-Στον προυπολογισμό της Περιφέρειας για το 2015, που ψηφίστηκε στο ΠΣ τον Οκτώβριο του 2014, περιελήφθησαν όλα τα κονδύλια που προέβλεπαν χρηματοδότηση μεγαλο-ιδιωτών, κυρίως για κατασκευές γηπέδων, και έμειναν ανέπαφα όλα τα τμήματα του προυπολογισμού που καθόριζαν τη διαχ/ση των απορριμμάτων ως υπόθεση μεγαλοεπιχειρηματιών.
-Στη συνεδρίαση της παράταξης Δ.Ζ., πριν ένα χρόνο, για τον προυπολογισμό του 2015, κατέθεσα την αντίθεσή μου για να εισπράξω μια παρέλαση ομιλιών συναδέλφων, και από την πλειοψηφία αλλά και τη μειοψηφία του τότε Σύριζα, που με δεικτικό τρόπο στιγμάτιζαν τη γνώμη μου. Στο τέλος της διαδικασίας με πρόταση της Σ. Κορωναίου (ΕΕ ΕΔΣΝΑ), και με σύμφωνη γνώμη των Αντιπεριφερειαρχών που τότε ήταν Αριστερό Ρεύμα και σήμερα ΛΑΕ, η παράταξη ψήφισε τη δέσμευσή μου, να μη διατυπώσω διαφορετική γνώμη στο Π. Συμβούλιο, πράγμα που έκανα.
-Μετά από ένα χρόνο, και ενώ η πολιτική της Δύναμης Ζωής στην Περιφέρεια, συναντήθηκε με την Κυβερνητική Πολιτική και ταυτίστηκαν απολύτως σε όλα τα θέματα εφαρμογής του 3ου Μνημονίου, στη συνεδρίαση του ΠΣ για τον προυπολογισμό του 2016, 5 σύμβουλοι συναντηθήκαμε μέσα από τις εμπειρίες μας και αποφασίσαμε να καταψηφίσουμε τον Προυπολογισμό, ως σχέδιο δράσης της Περιφέρειας Αττικής.
-Το πρόβλημα που δημιουργείται είναι πια  φανερό. Από το σύνολο των 61 συμβούλων που εκλέχθηκαν με τη Δύναμη Ζωής τον Ιούνιο του 2014, 5 σύμβουλοι, εκ των οποίων 3 ανήκουμε στη ΛΑΕ, έχουμε διαφοροποιηθεί, συγκροτώντας την ομάδα "Κίνηση Αντίστασης", ενώ από τους υπόλοιπους 56, 7 ανήκουν στη ΛΑΕ. (Στη δύναμη των συμβούλων δεν περιλαμβάνονται οι γεωγραφικοί αντιπεριφερειάρχες, αλλά μόνο οι θεματικοί, επειδή διορίζονται από την Περιφερειάρχη).
-Με βάση τα παραπάνω η Ρένα Δούρου σήμερα δεν έχει πλειοψηφία στο ΠΣ. Αν λοιπόν η ΛΑΕ είχε τη διάθεση να αξιοποιήσει τη δύναμή της στο ΠΣ, η εικόνα θα ήταν η εξής: 
-Σύριζα-Συνεργαζόμενοι: 49 Σύμβουλοι
-ΛΑΕ : 10
-Ανεξάρτητοι: 2
Το συμπέρασμα είναι προφανές. Μετά τις πολιτικές εξελίξεις του Σεπτεμβρίου του 2015, η ΛΑΕ μπορούσε να θέσει στη Ρένα Δούρου το θέμα, ότι στην Περιφέρεια δεν μπορεί πλέον να εφαρμόζεται η πολιτική του 3ου Μνημονίου, από την πλειοψηφία της ΔΖ, αλλά μόνο με τη στήριξη των παρατάξεων του Πασοκ, της ΝΔ και των ΑΝΕΛ. Πράγμα που θα έβαζε τα πράγματα στη θέση τους από πολιτική άποψη. Ωστόσο αυτό δεν έγινε ούτε κατά την ψήφιση του ΠΕΣΔΑ (Περιφερειακός Σχεδιασμός για τη Διαχείριση των Απορριμμάτων), ούτε για τον Προυπολογισμό του 2016. 
-Και ερχόμαστε στην ψηφοφορία για την ΜΠΕ της Δικέφαλος ΑΕ. Το Δημοτικό Συμβούλιο Νέας Φιλαδέλφειας, έχει απορρίψει κατά πλειοψηφία την ΜΠΕ, από τις αρχές Νοεμβρίου του 2015. Ο Δήμαρχος Α. Βασιλόπουλος περιέγραψε μα σαφή τρόπο στο Περιφερειακό Συμβούλιο τις επιπτώσεις εφαρμογής αυτής της μελέτης στην πόλη.
-Το σύνολο της δύναμης της ΛΑΕ, αλλά και 2 ακόμη σύμβουλοι της πλειοψηφίας της ΔΖ, καταψήφισαν. Η Ρένα Δούρου, πήρε την απόφαση έγκρισης της ΜΠΕ με τις ψήφους του Γ. Σγουρού και της ΝΔ. Και αυτή είναι η πραγματικότητα. Η Ρένα Δούρου συνδιοικεί με αυτές τις πολιτικές δυνάμεις, σε όλα τα θέματα που έχουν ευθεία σχέση με την εφαρμογή του 3ου Μνημονίου, αλλά και την Ευρωπαϊκή Διακυβέρνηση μέσω των Περιφερειών. Σχέδιο το οποίο υπηρετεί με μεγάλη συνέπεια η Περιφερειάρχης. Η παρατήρηση αυτή έχει σημασία γιατί τον τελευταίο καιρό υπάρχουν δείγματα από την πλευρά της Περιφερειάρχου,  διαφοροποίησης από την κυβέρνηση Σύριζα-ΑΝΕΛ. Συμπαραστάτες σε αυτή την προσπάθεια έχει τα στελέχη της ΛΑΕ, περιφερειακούς συμβούλους και αντιπεριφερειάρχες που υπερψήφισαν τόσο τον ΠΕΣΔΑ, όσο και τον Προυπολογισμό. Υπάρχει άραγε κάποιος ή κάποια που πιστεύει ότι η Ρένα Δούρου, για οποιονδήποτε λόγο, μπορεί να στραφεί εναντίον τη κυβέρνησης από "αριστερά"? 
-Η σκέψη αυτή ενισχύεται και από το γεγονός ότι η ΜΠΕ της Δικέφαλος ΑΕ έφτασε στο Περιφερειακό με την ενίσχυση του γεγονότος ότι στον προυπολογισμό περιλαμβάνονται 20.000.000 ευρώ προς τη Δικέφαλος ΑΕ. Και ενώ επανηλλειμένως σε διαδικασίες της παράταξης ΔΖ, είχε απαντηθεί επισήμως, ότι τα χρήματα αυτά δεν πρόκειται να δοθούν, αλλά για τεχνικούς λόγους δεν μπορεί να αφαιρεθούν από τον προυπολογισμό.
-Στο σημείο αυτό πρέπει να προσθέσουμε και το γεγονός ότι ενώ ο Σύριζα ως αντιπολίτευση είχε καταψηφίσει το Ρυθμιστικό Σχέδιο της Αθήνας, όταν έγινε κυβέρνηση, το αρμόδιο υπουργείο κράτησε στο συρτάρι το ΡΣΑ, στο οποίο περιλαμβάνεται το άρθρο βάσει του οποίου το Άλσος Ν. Φ. χαρακτηρίζεται ως Μητροπολιτικό Πάρκο, και άρα ανοίγει ο δρόμος οικοπεδοποίησής του.
-Μια δεύτερη σημαντική παρατήρηση είναι, η στάση της Ε. Κυπριανίδου, ως αντιπεριφερειάρχη του Κεντρικού Τομέα, του μεγαλύτερου τομέα της Περιφέρειας, που περιλαμβάνει και τη Νέα Φιλαδέλφεια. Η κ. Κυπριανίδου, σχεδόν εγκάλεσε το Δήμαρχο της Ν. Φιλαδέλφειας, κ. Βασιλόπουλο, λέγοντας: "έχουμε πολύ στενή συνεργασία κ. Δήμαρχε. Μετέχετε στη επιτροπή του υπουργείου. Έχουμε εγκρίνει 2.500.000 ευρώ αντι-πλημμυρικά έργα για τη Ν. Φιλαδέλφεια"!!!! 
-Να υποθέσουμε κάτι? Ποιός ξέρει.

-Η ουσία είναι ότι η ψηφοφορία για το γήπεδο της Δικέφαλος ΑΕ, έδειξε ότι αν θέλει η ΛΑΕ, μπορεί να συμβάλλει σε μια διαφορετική πορεία της Περιφέρειας Αττικής. Και ενώ αυτό είναι κάτι θετικό για τούς πολίτες της Αττικής, υπάρχουν ερωτηματικά και αμφιβολίες γιατί ενώ θα ήταν αδύνατο να ψηφίσουν οι 7 σύμβουλοι της ΛΑΕ εναντίον του Αρη Βασιλόπουλου στην ψηφοφορία της Πέμπτης με δεδομένη και την αντίδραση ολόκληρων οργανώσεων της ΛΑΕ για τη στάση τους στον Προυπολογισμό, δεν μπορούμε παρά να σημειώσουμε ότι στο αμέσως επόμενο θέμα, που ο κ. Αθανασιάδης στην ομιλία του χαρακτήρισε ως το " κύριο θέμα " της συνεδρίασης, τα πράγματα ξαναμπήκαν στη "θέση" τους, υπερψηφίζοντας όλοι και όλες το ψήφισμα που εισηγήθηκε η ΔΖ για το Ασφαλιστικό.  
-Εμείς, ως Κίνηση Αντίστασης, πιστεύουμε ότι η Νέα Φιλαδέλφεια δεν μπορεί να καταστραφεί επί Δημαρχίας Αρη Βασιλόπουλου, όπως και η Ελλάδα βέβαια δεν μπορεί να καταστραφεί επί πρωθυπουργίας Αλ. Τσίπρα. Ας αναλάβουν αυτοί που είναι πραγματικά αρμόδιοι, και τα κατάφεραν να βρίσκονται στη σκιά την ώρα της μεγάλης κρίσης, να ολοκληρώσουν το έργο της καταστροφής.

Φλώρα Νικολιδάκη

Πέφτει οσονούπω, η κυβέρνηση Τσίπρα?

Με αφορμή το ασφαλιστικό και την αναμενόμενη κοινωνική έκρηξη , αλλά και την ανάδειξη του Κ. Μητσοτάκη στην προεδρία της ΝΔ, διάφοροι αναλυτές προβλέπουν σύντομα πολιτικές εξελίξεις σε όλα τα κόμματα και κυρίως στο κυβερνητικό κόμμα. Η φράση: " η κυβέρνηση Τσίπρα μετράει μέρες", γίνεται η βάση για μια ανάλυση που θέλει το Eurogroup να τσακώνεται με το ΔΝΤ και μέρος των διεθνών επιτηρητών της χώρας να προτιμούν Κυριάκο από Αλέξη.

-Δηλ. ο καμβάς της διπολικής αντιπαράθεσης με όρους Μνημονίου και με περιεχόμενο παρόμοιο αυτό του δικομματικού καυγά της περιόδου 1981-1996, έχει ήδη μπει στην κορνίζα.
Θα ζήσουμε μεγάλες "κοινοβουλευτικές μάχες", μεταξύ αρχηγών και στελεχών των δύο πόλων. Του πόλου του Μνημονίου με κοινωνικό πρόσημο και του πόλου του Μνημονίου με τεχνοκρατικό ρεαλισμό.

Δεν θα είχε και σπουδαία σημασία να σημειώσουμε αυτή την παρατήρηση, αν δεν εκφραζόταν με έναν πολύ ιδιότυπο τρόπο στην Περιφέρεια Αττικής. Σήμερα στην Iskra, ηλεκτρονικό site του Αριστερού Ρεύματος της ΛΑΕ, σε άρθρο του Αρη Θαλασσινού, διατυπώνεται η ίδια άποψη, ότι δηλ. η κυβέρνηση παραπαίει κάτω από το βάρος του ασφαλιστικού. Η σαφής  και δημόσια στήριξη της Ρένας Δούρου από στελέχη της ΛΑΕ, όπως φάνηκε στην ψήφιση του Προυπολογισμού, αλλά και στο δημόσιο απολογισμό του Νότιου τομέα, σήμερα στο δημοτικό θέατρο της Καλλιθέας, δείχνουν καθαρά, ότι σε ένα τμήμα της προσωρινής ηγεσίας της ΛΑΕ, υπάρχει η άποψη ότι με την γρήγορη πτώση της κυβέρνησης Τσίπρα, υπάρχει δυνατότητα  πιο στενής συνεργασίας με τη Ρένα Δούρου. 
-Η άποψη αυτή θα καταρρεύσει και σχετικά με την κυβέρνηση και σχετικά με την πιθανότητα στενότερης συνεργασίας με τη Ρ.Δ. σε βάση διαφορετική από αυτή που ακολουθείται στην Περιφέρεια Αττικής από την πρώτη μέρα. Απόδειξη η ιστορία με τον κωδικό μισθοδοσίας των τακτικών υπαλ/λων της Π.Α., που δεν μπήκε στον προυπολογισμό ως δείγμα αντιπαράθεσης της Περιφερειάρχου με το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης. (Η κ. Δούρου ήταν πολύ προσεκτική στη διατύπωσή της, για το υπουργείο και όχι για την κυβέρνηση. Αντίθετα με στελέχη της ΛΑΕ, που διαφήμισαν την ενέργεια αυτή ως αντιπαράθεση της διοίκησης της Περιφέρειας με την κυβέρνηση).
-Ωστόσο ο κωδικός στη συνεδρίαση του ΠΣ της Πέμπτης 14/01/2016, μπήκε κανονικά στη θέση του, με την αιτιολογία ότι δεν υπήρξε κίνημα υποστήριξης της Περιφερειάρχου στην αντιπαράθεσή της με το υπουργείο. Σε σημερινό μάλιστα ΔΤ της Περιφέρειας, ούτε λίγο ούτε πολύ, οι εργαζόμενοι  εγκαλούνται για τη χαλαρή στάση τους. Προφανώς δεν έχει περάσει από το μυαλό κανενός, ότι ένας αγώνας για να γίνει, βασική προϋπόθεση είναι η εμπιστοσύνη προς τον/την/τους επικεφαλείς.
-Τέλος, η κυβέρνηση Τσίπρα δεν πρόκειται να πέσει από επιλογή των επιτηρητών μας, αλλά από την απόφαση του λαού, όταν ωριμάσει. Η εμφάνιση του Κ. Μητσοτάκη στο σκηνικό, δεν είναι τίποτε άλλο, από το στήριγμα που βάζουμε σε ένα δένδρο, που γέρνει. 
Ο ελληνικός λαός απέκτησε μια μοναδική εμπειρία εδώ και 6 χρόνια: -ότι και να κάνει, μικρές ή μεγάλες διαδηλώσεις, πολλές ή λίγες,  ότι και να ψηφίζει, του βγαίνει Μνημόνιο. Αυτό το πρόβλημα έχει να λύσει ο λαός και θα το κάνει μάλλον με τον τρόπο που έλεγε ο σ. Μελέτης Κανιάρης κάποτε: "θα τους πάρει όλους ο λαός χέρι-ποδάρι".