Της Φλώρας Νικολιδάκη
Μέσα στο εκρηκτικό τοπίο του φθινοπώρου του 2026, η επίσημη προπαγάνδα προσπαθεί να επιβάλει ένα απόλυτο ιδεολογικό δόγμα: ότι η πρόσδεση της Ελλάδας στο άρμα του ΝΑΤΟ αποτελεί μια «αναπόφευκτη μοίρα» και τη μοναδική εγγύηση για την εθνική μας ασφάλεια.
Η αλήθεια όμως είναι τελείως διαφορετική. Η πρόσφατη περιοδεία του Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, ξεσκεπάζει το πραγματικό, πολεμικό παρασκήνιο. Το δρομολόγιο του ταξιδιού του —Ελλάδα, Πορτογαλία, Ισλανδία— σχηματίζει το στρατηγικό τρίγωνο των βάσεων του State Department ενόψει μιας επερχόμενης, γενικευμένης επίθεσης κατά του Ιράν. Η Πορτογαλία με τις Αζόρες ως εφοδιαστικός κόμβος, η Ισλανδία για τον έλεγχο του Βόρειου Ατλαντικού, και η Ελλάδα —με τη βάση της Σούδας, το περιβόητο «διαμάντι» των Αμερικανών— ως η αιχμή του δόρατος και το ορμητήριο προς τη Μέση Ανατολή.
Αυτή η πολεμική προετοιμασία εξηγεί απόλυτα γιατί η Ουάσιγκτον επείγεται να μας σύρει στη Χάγη και στη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου. Απαιτούν «καθαρό οικόπεδο» . Την ώρα που θα χτυπούν το Ιράν, απαιτούν απόλυτη σιωπή και νατοϊκή συνοχή στα μετόπισθεν. Γι' αυτό ξεκίνησε το επικοινωνιακό μασάζ με το «αγρίεμα των νερών» , γι' αυτό οι συστημικοί αναλυτές αποφεύγουν όπως ο διάβολος το λιβάνι τη λέξη «12 μίλια» . Μας τρομοκρατούν με το σκιάχτρο του πολέμου για να αποδεχτούμε την «παγίδα της αμοιβαίας υποχώρησης», απεμπολώντας τα νόμιμα κυριαρχικά μας δικαιώματα που απορρέουν από τη UNCLOS.
Εδώ ακριβώς τίθεται το θεμελιώδες ερώτημα: Μπορεί η Ελλάδα να επιβιώσει εκτός ΝΑΤΟ; Η επιστημονική και ιστορική απάντηση είναι ξεκάθαρη: Όχι μόνο μπορεί, αλλά η έξοδος αποτελεί τη μοναδική ρεαλιστική αναβάθμιση της ασφάλειας του ελληνικού λαού.
Πρώτον, το ΝΑΤΟ ουδέποτε προστάτευσε την Ελλάδα. Η μεγαλύτερη εθνική τραγωδία, η εισβολή και κατοχή της Κύπρου το 1974, συνέβη όταν και οι δύο χώρες ήταν μέλη της συμμαχίας, υπό τις ευλογίες του Κίσινγκερ. Το Άρθρο 5 περί συλλογικής άμυνας δεν εφαρμόζεται σε συρράξεις μεταξύ μελών, και η επίσημη νατοϊκή στάση είναι πάντα οι «ίσες αποστάσεις».
Δεύτερον, η έξοδος απελευθερώνει την οικονομία μας από μια αιματηρή αφαίμαξη. Η Ελλάδα αναγκάζεται να ξοδεύει το 3% με 4% του ΑΕΠ της για εξοπλισμούς (όπως τα F-35 ή ο ισραηλινός θόλος των 3,5 δις) που εξυπηρετούν τις νατοϊκές ανάγκες, την ώρα που η χώρα δεν κατέχει καν τα «κλειδιά λειτουργίας» τους! Εκτός ΝΑΤΟ, αυτά τα δισεκατομμύρια αναδιατάσσονται με βάση τις αποκλειστικά ελληνικές ανάγκες, στηρίζοντας την εγχώρια βιομηχανία, τη δημόσια Υγεία, την Παιδεία και την πραγματική ανακούφιση των εργαζομένων.
Τρίτον, εκτός ΝΑΤΟ η χώρα αποκτά τη δυνατότητα μιας πολυδιάστατης, αδέσμευτης εξωτερικής πολιτικής. Στο σύγχρονο πολυπολικό περιβάλλον, όπου η αμερικανική κυριαρχία υποχωρεί de facto και αναδύονται νέοι οικονομικοί πόλοι (όπως οι BRICS), ο εγκλωβισμός της Ελλάδας στο δυτικό μπλοκ στερεί από τη χώρα κάθε διπλωματικό διαπραγματευτικό χαρτί. Βασιζόμενη στην αποτρεπτική της ισχύ, στη UNCLOS (με την επέκταση στα 12 μίλια) και το Άρθρο 51 του ΟΗΕ για τη νόμιμη άμυνα, η Ελλάδα μπορεί να προστατεύσει τον εαυτό της χωρίς να δίνει λογαριασμό στο State Department.
Αν λοιπόν η έξοδος αναβαθμίζει την ασφάλεια του λαού, γιατί το πολιτικό σύστημα την ξορκίζει; Η απάντηση είναι βαθιά ταξική: Γιατί η έξοδος από το ΝΑΤΟ φτωχαίνει την άρχουσα τάξη.
Η εγχώρια ολιγαρχία θησαυρίζει από αυτή την εξάρτηση. Οι εφοπλιστές βγάζουν δισεκατομμύρια μεταφέροντας το πανάκριβο αμερικανικό LNG , οι ενεργειακοί όμιλοι πλουτίζουν από το χρηματιστήριο ενέργειας κρυμμένοι πίσω από το νατοϊκό εμπάργκο, και οι μεσάζοντες των εξοπλισμών κάνουν χρυσές δουλειές.
Η εγχώρια ολιγαρχία θησαυρίζει από αυτή την εξάρτηση. Οι εφοπλιστές βγάζουν δισεκατομμύρια μεταφέροντας το πανάκριβο αμερικανικό LNG , οι ενεργειακοί όμιλοι πλουτίζουν από το χρηματιστήριο ενέργειας κρυμμένοι πίσω από το νατοϊκό εμπάργκο, και οι μεσάζοντες των εξοπλισμών κάνουν χρυσές δουλειές.
Η Νατοϊκή πρόσδεση δεν γίνεται για την άμυνα της χώρας· γίνεται για τη θωράκιση των κερδών του Κεφαλαίου. Για «Εμάς», η έξοδος από το ΝΑΤΟ είναι η μοναδική διέξοδος για να μην γίνουμε οι αναλώσιμοι της πολεμικής μηχανής του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ και του άτυπου διευθυντηρίου της ΕΕ. Και το δράμα είναι ότι κανένα κόμμα αυτή τη στιγμή δεν ζητά την έξοδο από το ΝΑΤΟ. Το σύνθημα "Να μην εμπλακεί η Ελλάδα στον πόλεμο" είναι παραπλανητικό τουλάχιστον. Η χώρα είναι μέλος του ΝΑΤΟ και γνωρίζουν όλες οι πολιτικές ηγεσίες ότι ήδη έχει εμπλακεί.
