ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ: 30.09.2014

Έχω μέρες να γράψω. Είμαι πολύ κουρασμένη για να σας γράψω τώρα, αλλά έχω πάρα πολλά να σας πω.

Ένα όμως θα το γράψω: - η καύση των ακτινογραφιών από τα νοσοκομεία, αφήνει ένα υπόλειμμα στον αποτεφρωτήρα: καθαρό ασήμι.

Ας ξυπνήσουμε. Μας κοροϊδεύουν πάρα πολλά χρόνια.

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ: 23.09.2014

Σήμερα, είχαμε την πρώτη ίσως σημαντική συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου. Θέμα η αξιολόγηση των δημοσίων υπαλ/λων. Ασφαλώς θα μάθατε ότι το δικαίωμα της Περιφερειάρχου Αττικής για το "εντέλλεστε", πλαισιώθηκε και θωρακίστηκε από μια ευρύτατη πλειοψηφία του ΠΣ που εκτείνεται πέρα από τον αριθμό των ψήφων που συγκέντρωσε.
-Η τοποθέτηση της παράταξής μας ήταν αποφασιστική, δόθηκε σωστά από την Ρένα Δούρου, και δεν άφησε ίχνη υποψίας σχετικά με τις προθέσεις μας.

Έχουν σημασία όμως οι λεπτομέρειες.
-Η επιχειρηματολογία του Σγουρού (Πασοκ) και του Κουμουτσάκου (ΝΔ), δεν αντέχει σε καμιά κριτική. Το να εγκαλείς συνεχώς την Περιφερειάρχη για το αν θα εφαρμόσει τους νόμους, είναι κάτι που δεν πάει μακριά. 

Φάνηκαν όμως τα εξής από τη σημερινή διαδικασία, στο β' μέρος, όταν είχε τελειώσει το καθαρά πολιτικό ζήτημα:
-Στο ζήτημα της γνωμοδότησης για περιβαλλοντικές μελέτες για τα πτηνοτροφεία Μεγάρων, με πρόταση συμβούλου άλλης παράταξης, δεχθήκαμε ότι για να αποφασίσουμε χρειαζόμαστε την τοποθέτηση του τοπικού Δημοτικού Συμβουλίου. Δηλ. της τοπικής κοινωνίας. Ο σύμβουλος που το πρότεινε δεν ανήκει σε παράταξη της αριστεράς.
-Στο ζήτημα γνωμοδότησης για περιβαλλοντικές μελέτες επιχειρήσεων με επίδραση στο περιβάλλον, η εκπρόσωπος της Λαϊκής Συσπείρωσης, έθεσε το ζήτημα, αν οι ανάδοχοι των έργων στους προυπολογισμούς που καταθέτουν, περιλαμβάνουν το κόστος των αμοιβών της εργασίας που θα χρησιμοποιήσουν.

Η σημείωση αυτή είναι σημαντική και θα σας αναλύσω το γιατί:

Τη Δευτέρα το μεσημέρι, επισκέφθηκα τη διεύθυνση διαχείρισης των σημάτων κυκλοφορίας καθώς και των καμερών. Είπαμε πάρα πολλά με την ομάδα του κ. Θεοφίλη. Μια ομάδα που έχει να επιδείξει έργο που ξεπερνάει τα όρια της Αττικής. Αφορμή για τη συζήτηση αυτή ήταν ο διαγωνισμός που θα γίνει στις 25/09, για το σέρβις των σημάτων κυκλοφορίας και το λογισμικό του συστήματος που φυσικά είναι της Ζήμενς.
-Όσο συζητάγαμε, (ξεκινήσαμε στις 1,30μμ και τελειώσαμε περίπου στις 4μμ) συνειδητοποιούσαμε όλοι/ες, ότι αυτή η υπόθεση, της διαχ/σης δηλ, των σημάτων κυκλοφορίας, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να είναι υπόθεση ιδιωτικής επιχείρησης. Όμως τα στοιχεία δείχνουν ότι η υπηρεσία αποδεκατίζεται. Να σκεφτείτε ότι η σκάλα ήταν μες τη βρώμα και τα γραφεία καθαρίζονται από τους υπαλ/λους.
-Συζητώντας για τον διαγωνισμό, ρώτησα για το καθεστώς χρήσης της εργασίας. Έμαθα λοιπόν ότι: -οι τεχνικοί που δουλεύουν στο έργο, νοικιάζονται από τον ανάδοχο, από εταιρεία ενοικίασης εργασίας και διατίθενται από τον ανάδοχο στην υπηρεσία του Δημοσίου. Αν το συνδέσετε αυτό με την ερώτηση της Α. Μπαλού στη συνεδρίαση του ΠΣ, θα καταλάβετε ότι: -το κόστος αμοιβής της εργασίας, στις συμβάσεις του Δημοσίου, είναι ένα κρυφό στοιχείο στην απόλυτη διάθεση του αναδόχου. Δηλ. του ιδιώτη. Είναι αυτό που έλεγε ο Μάρξ: στο σημείο της αξίας της εργασίας υπάρχει μια πόρτα με την ταμπέλα: "απαγορεύεται αυστηρά η είσοδος".
-Αν λοιπόν στους διαγωνισμούς, απαιτήσουμε να περιλαμβάνεται το κονδύλι αμοιβών εργασίας, τότε βοηθάμε τους εργαζόμενους να αντιμετωπίζουν τους εκβιασμούς των εργολάβων.
Σκεφτείτε, σε ένα διαγωνισμό, μπορεί να ελέγχεται μέχρι και το κονδύλι των αναλωσίμων των WC, αλλά το κονδύλι δαπάνης εργασίας, κατά τα άλλα πάντα βάσει νόμων, είναι στην απόλυτη ευχέρεια του αναδόχου!
-Να λοιπόν, που το ΠΣ, σε ένα μεγαλύτερο μέρος από την πλειοψηφία και ανεξαρτήτως πολιτικών αφετηριών, έχει τη δυνατότητα να πράξει προς όφελος των εργαζομένων. 





-

Και όμως κ Βαρουφάκη, 

Εκτός από το "αίμα και τα δάκρυα", υπάρχει και η χαρά του να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας. 

-Πως?

-Ετσι όπως ξεκινήσαμε αμέσως μετά την ένταξη της χώρας στο ΔΝΤ και την κηδεμονία της τρόικας. Με την πολιτική της αξιοπρέπειας και της αλληλεγγύης στην πράξη. Αν είχαμε συνεχίσει αυτή την πορεία, σήμερα θα είχαμε μια δική μας τράπεζα, όπως είναι η bank ethica της Ιταλίας και θα αναπτύσσαμε δικές μας οικονομικές μονάδες. Η ΒΙΟΜΕ δεν θα ήταν μια, αλλά πολλές. Θα είμαστε σήμερα πιο οργανωμένοι, πιο πρωτόβουλοι πιο δραστήριοι και με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση.

-Δεν βοηθήσατε όμως με τις γνώσεις σας σ'αυτό το μοντέλο. Αντίθετα, στρέψατε την προσοχή σας στο εσωτερικό του Σύριζα, διατυπώσατε γνώμες ακόμη και για τις συνιστώσες του, για να φτάσετε πριν δύο μήνες να διατυπώσετε γνώμες και για ολόκληρο, το ενιαίο πλέον, όπως υποστηρίζατε και σεις, κόμμα. 

-Σιγά-σιγά αρχίσαμε όλοι/ες να περιμένουμε ως μεσσία την κυβέρνηση της αριστεράς, του Σύριζα, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της εθνικής σωτηρίας και πάει λέγοντας. 

-Όπως καταλαβαίνετε δεν υπάρχει περιθώριο για άλλα δάκρυα, και μην μας αποπροσανατολίζετε. Εμείς και μόνο τα σκουπίδια μας να διαχειριστούμε χωρίς τους εθνικούς εργολάβους θα αναπτύξουμε έναν ολόκληρο κλάδο οικονομίας που θα τρίβετε τα μάτια σας. Και είμαστε πολύ χαρούμενοι και χαρούμενες με μια τέτοια προοπτική.

Σας υποσχόμαστε αίμα και δάκρυα, όπως υποσχέθηκε στους συμπολίτες του ο Τσώρτσιλ το 1939!

Ένα κόμμα της αντιπολίτευσης που προετοιμάζεται να κυβερνήσει εν μέσω της δραματικής κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει η πλειοψηφία των πολιτών, δεν μπορεί παρά να νιώσει την ανάγκη να παρουσιάσει, και να δεσμευτεί, σε κάποια ελάχιστη δέσμη μέτρων ανακούφισης ανθρώπων και επιχειρήσεων που θα εφαρμόσει από τον πρώτο μήνα μιας μελλοντικής κυβέρνησης της οποίας θα αποτελεί τον κορμό.

 Το κατανοώ αυτό. Όμως πόσο θα ήθελα να ακούσω κάτι διαφορετικό στην προεκλογική περίοδο που, όπως φαίνεται, έχει αρχίσει ήδη!

Πόσο θα ήθελα μια τοποθέτηση που να λέει πάνω-κάτω τα εξής:

 • Αν πιστεύετε ότι τα Μνημόνια που ψηφίστηκαν ήταν η μόνη εναλλακτική εντός της Ευρωζώνης, δεν πρέπει να μας ψηφίσετε. •Αν κρίνετε ότι το 2ο Μνημόνιο τελειώνει επί της ουσίας, κι όχι για το θεαθήναι, με τον ελληνικό λαό να αποκτά ξανά τη δυνατότητα να πάρει τις τύχες του στα χέρια του, π.χ. μέσω της εκκολαπτόμενης επιμήκυνσης, παρακαλούμε ψηφίστε τη Συγκυβέρνηση – όχι εμάς.

 • Αν θεωρείτε ότι το τραπεζικό μας σύστημα βρίσκεται σε καλή πορεία, μετά την ανακεφαλαιοποίηση, και πως θα αρχίσει, όπως έχει διαμορφωθεί και όπως είναι δομημένο σήμερα, να χρηματοδοτεί την ανάπτυξη της χώρας χωρίς να αποτελεί πλέον καρκίνωμα στη κοινωνική οικονομία μας, τότε μακρυά από τα ψηφοδέλτιά μας.

 • Αν νομίζετε ότι η Ευρώπη έκανε το καθήκον της απέναντι στον εαυτό της και βρίσκεται στη σωστή (έστω και εκνευριστικά) αργή πορεία προς την έξοδο από την Κρίση, δεν είμαστε εμείς αυτοί που πρέπει να εμπιστευτείτε.

 • Αν περιμένετε από εμάς να σας πούμε ότι είμαστε σε θέση να επανεκκινήσουμε την οικονομία, και να ανατρέψουμε τις κατάφορες αδικίες που ζείτε καθημερινά, προτού επιτευχθεί μια νέα συμφωνία με την Ευρώπη, θα σας απογοητεύσουμε.
 Γιατί να μας ψηφίσετε; Επειδή σας υποσχόμαστε μόνο δύο πράγματα:

• Αίμα και Δάκρυα, όπως υποσχέθηκε στους συμπολίτες του ο Τσώρτσιλ το 1939 τότε που τους ζητούσε την βοήθεια και υποστήριξή τους μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας εν μέσω πολέμου.
•  
• Αίμα και Δάκρυα που, όμως, θα δώσουν σε όλους μας, κι όχι μόνο εδώ στην Ελλάδα αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη, το δικαίωμα να ελπίζουμε για ένα τέλος στον σιωπηλό αλλά αμείλικτο πόλεμο για την Αξιοπρέπεια και για την Αλήθεια.

 •Αίμα και δάκρυα που θα πρέπει να είμαστε διατεθειμένοι να χύσουμε ώστε να μπει η χώρα σε βιώσιμη πορεία, η οποία σήμερα είναι αδύνατη όσο, είτε (Α) πιστεύουμε πως η συμμόρφωση «προς τας υποδείξεις» της τρόικας είναι η λύση (με κάποιες κουτοπονηριές που θα μας επιτρέψουν μια πιο χαλαρή συμμόρφωση από αυτή που απαιτούν οι δανειστές), είτε (Β) νομίζουμε ότι η λύση μπορεί να δοθεί αναδιανέμοντας τους λιγοστούς πόρους ενός κράτους που μόνο εικονικά πλεονάσματα έχει, τα οποία μάλιστα είναι προϊόν μη βιώσιμης αφαίμαξης μιας φθίνουσας οικονομίας (και των συνήθων κορόιδων).

 Πράγματι, αν θέλετε να μας ψηφίσετε να το κάνετε επειδή τα Δάκρυα και το Αίμα που σας υποσχόμαστε τα θεωρείτε ως ένα μικρό αντίτιμο για να ακούτε από κυβερνητικά χείλη την Αλήθεια. Για να έχετε αντιπρόσωπους στην Ευρώπη που δεν θα παρακαλάνε αλλά ούτε και θα ενστερνιστούν την τακτική του τσαμπουκά και της μπλόφας αλλά που, αντίθετα, θα υιοθετήσουν μια στρατηγική που καμία ελληνική κυβέρνηση δεν τόλμησε να υιοθετήσει έως τώρα: τη στρατηγική κίνηση του να λέμε την Αλήθεια στους εταίρους, στους λαούς των εταίρων και στους πολίτες της χώρας μας.

Την Αλήθεια για την κατάσταση των τραπεζών (αντί την προσποίηση ότι είναι «ισχυρές»).

Την Αλήθεια για τα ανύπαρκτα πλεονάσματα του κράτους μας. Την Αλήθεια για τις επενδύσεις και τις ανύπαρκτες προοπτικές τους όσο συνεχίζεται ο θανάσιμος εναγκαλισμός πτωχευμένου κράτους, πτωχευμένων τραπεζών, πτωχευμένων επιχειρήσεων, πτωχευμένων θεσμών.

Τέλος, πρέπει να ξέρετε ότι τη νίκη στις εκλογές τη φοβόμαστε περισσότερο από την ήττα.

Την τρέμουμε, για την ακρίβεια. Αν όμως εσείς αποφασίσετε να μας ψηφίσετε για να κάνουμε πράξη το Αίμα και τα Δάκρυα που σας υποσχόμαστε, με αντάλλαγμα την Αλήθεια και την Αξιοπρέπεια - αν εσείς ξεπεράσετε τον φόβο αυτής της δέσμευσής μας- τότε θα ξεπεράσουμε κι εμείς τον τρόμο που μας προκαλεί η ιδέα να κυβερνήσουμε αυτή τη χώρα στη σημερινή τρισάθλια συγκυρία.

πηγη

Το διαβάσαμε από το: ΤΟ ΑΡΘΡΟ-ΣΟΚ ΤΟΥ Γ. ΒΑΡΟΥΦΑΚΗ - Σας υποσχόμαστε αίμα και δάκρυα... http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2014/09/blog-post_201.html#ixzz3DsyYsKtc

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ: 17.09.2014

-Την Τρίτη το πρωί, είχαμε συνάντηση με μια διευθύντρια Γυμνασίου στο κέντρο της Αθήνας. Θέμα μας η ανακύκλωση.
-Για μια ακόμα φορά, βεβαιώθηκε αυτό που κατά τη γνώμη μου, μπορεί πλέον η νέα διοίκηση της Περιφέρειας Αττικής, να θεωρήσει σα δεδομένο βάσης: Δηλ. οι εργαζόμενοι έχουν τη διάθεση και την πρόθεση να συμβάλλουν. Το πιο καταπληκτικό είναι, ότι καθόλου δεν φαίνεται να τους απασχολεί η πολιτική ιδιότητα της συνομιλίτριάς τους (στην προκειμένη περίπτωση). Έχουν την ευφυΐα να διακρίνουν την ιδιότητα του εκπροσώπου της Περιφέρειας. Και αυτό με έβαλε για πρώτη φορά να συνειδητοποιήσω, ότι η δράση της Περιφέρειας, υπό τη νέα διοίκησή της, μπορεί να είναι και ΕΝΩΤΙΚΗ, για το λαό της Αττικής.
-Σας λέω την αλήθεια: -κανείς μέχρι τώρα δε με ρώτησε από ποια παράταξη του ΠΣ προέρχομαι. Και δε με γνωρίζουν. Αρκούνται στην ιδιότητα της Περιφερειακού Συμβούλου, προάγοντας με αυτό τον τρόπο το θεσμικό ρόλο.
-Η διευθύντρια του Γυμνασίου που επισκέφθηκα, ήταν ευγενική και ταυτοχρόνως πολύ "κατασταλλαγμένη". Σχεδόν δεν με άφησε να μιλήσω. 
-"Μην μου πείτε για την ανακύκλωση, με πρόλαβε. Λύστε το πρόβλημα να έρχονται να παίρνουν το χαρτί που μαζεύουμε. Δεν μπορώ να βάλλω το σχολείο μου σε κίνδυνο, με κάποια πυρκαγιά.
Ούτε έχουμε τη δύναμη εμείς, να μεταφέρουμε τα γεμάτα με χαρτί, κουτιά της ανακύκλωσης, γιατί είναι πολύ βαριά".
-Στη συνέχεια μου υπέδειξε και το είδος του κάδου που θα τους εξυπηρετούσε, αφού μου τόνισε, ότι είναι πρόθυμη ακόμα και για μια πιλοτική δουλειά στο σχολείο της, για την ανακύκλωση, αφού λυθούν τα πρακτικά προβλήματα που την εμποδίζουν.

-Φεύγοντας από το γραφείο της, σκεπτόμουν ότι αν θες να κάνεις πολιτική, καταγγέλλεις το πρόβλημα και αναλόγως της ιδεολογικής σου τοποθέτησης , επικαλείσαι ή όχι το κλισέ: "πρέπει ο κόσμος να καταλάβει τη σημασία της ανακύκλωσης".

-Σας έχω νέα: Μια χαρά την ξέρει ο κόσμος τη σημασία της ανακύκλωσης. Ας λύσουμε το πρόβλημα να μαζεύονται κιόλας τα υλικά της ανακύκλωσης, με πραγματική αξιοποίηση και όχι το πέταμα που γίνεται στο υποτιθέμενο εργοστάσιο ανακύκλωσης του κ. Μπόμπολα στον Χυτά Φυλής. 

Υ.Γ. Στην καγκελόπορτα του σχολείου, υπήρχε φύλακας. Την ώρα που έβγαινα προσπάθησαν να βγουν και δύο μαθήτριες.
-που πάτε? τις ρώτησε ο φύλακας. 
-εμείς τελειώσαμε, απάντησαν,
-και που το ξέρω εγώ αυτό? ξανααπάντησε ο φύλακας.

Είχα απομακρυνθεί και δεν ξέρω τη συνέχεια, αλλά πρέπει να είσαι ανόητος για να πιστεύεις ότι ο άνθρωπος αυτός δεν χρειάζεται στην πόρτα του δημόσιου σχολείου, (γιατί στο ιδιωτικό, είναι εκ των ουκ άνευ).


  

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ: 15.09.2014

Σήμερα παρακολούθησα μια εκπαιδευτική διαδικασία με θέμα τα Ιατρικά Απόβλητα (ΙΑ), προς νοσηλεύτριες διαφόρων νοσοκομείων.
Ο εισηγητής, ένας από τους εμπειρότερους επόπτες υγείας, ξεκίνησε λέγοντας:
-Στο νοσοκομείο που βρίσκομαι εδώ και 33 χρόνια, όταν πρωτο ήρθα, αντίκρισα το εξής θέαμα: στο χώρο μπροστά από τις κουζίνες, υπήρχαν σακούλες με απορρίμματα, όλων των ειδών, στοιβαγμένες και ανοιχτές. Τα φορτηγά που έφερναν τα τρόφιμα στις κουζίνες, πατούσαν τις σακκούλες και ο χώρος ήταν γεμάτος αίματα.
-Και συνέχισε: θύμωσα και αποφάσισα ότι αυτό δεν είναι τριτοκοσμικό, αλλά πολύ χειρότερο. Άρχισα να τσακώνομαι κάθε μέρα με τον διοικητή του νοσοκομείου. Βριζόμασταν κάθε πρωί. Η κατάσταση όμως βελτιώθηκε. Υπάρχουν άπειρα προβλήματα, αλλά τώρα τα απόβλητα του νοσοκομείου, συγκεντρώνονται σωστά πακεταρισμένα στον ψυκτικό θάλαμο και απομακρύνονται το πολύ σε 48 ώρες.
"Γιατί, 3 μέρες, αν δεν απομακρυνθούν τα ιατρικά απόβλητα από τα νοσοκομεία, θα μετατραπούν σε χωματερές"

Κι όμως, 40 νοσοκομεία της περιφέρειας μεταφέρουν τα απόβλητά τους στον ένα και μοναδικό ιδιωτικό αποτεφρωτήρα.
-Η άδεια του αποτεφρωτήρα αυτού, ανανεώθηκε για 15 χρόνια το 2012, από μια διεύθυνση του ΥΠΕΚΑ, χωρίς καμιά περιβαλλοντική μελέτη.
- Η άδεια του ΧΥΤΑ Φυλής, στο χώρο του οποίου βρίσκεται και ο αποτεφρωτήρας, ανανεώθηκε με υπογραφή Γ. Σγουρού μέχρι τις 15/09/2015.
Σε ένα χρόνο δηλ, από σήμερα, με υπογραφή πλέον Ρ. Δούρου, θα ανανεωθεί ή όχι η άδεια του ΧΥΤΑ Φυλής, με τις αντίστοιχες συνέπειες για τον αποτεφρωτήρα.
Σε ένα χρόνο όμως από σήμερα, και το νέο κύτταρο του ΧΥΤΑ, θα έχει κορεστεί.
Οι πολίτες της Αττικής  βρισκόμαστε μπροστά σε ένα πραγματικό γόρδιο δεσμό. 

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ: 11/09/2014

Πως γίνεται η σοβαρή η μπίζνα.

Στην αρχή, βγαίνει η Ευρωπαϊκή Οδηγία που βάζει τα θεμέλια, όπως τα έχουν επεξεργαστεί τα διάσημα think-tanks που με τα διάφορα λόμπι, θεσμούς και μέλη κυβερνήσεων και κοινοβουλίων, διοικούν με μεγάλη επιτυχία, ένα μεγάλο μέρος του πλανήτη.
Για το μέγα θέμα των επικίνδυνων αποβλήτων, η ΕΟ οικοδομεί όλη τη λογική της αντιμετώπισης του προβλήματος σε 4 αρχές:

1. Αρχή της ευθύνης του παραγωγού
2. Ο ρυπαίνων πληρώνει
3.Αρχή της πρόληψης
4.Αρχή της εγγύτητας

Είμαι σίγουρη, ότι η πρώτη αυθόρμητη αντίδραση, όποιου καλοπροαίρετου ανθρώπου ακούει αυτές τις αρχές, είναι θετική.
-Για να δούμε όμως, πως αυτές οι σοφίες λειτουργούν στην πράξη:

Η σημερινή συζήτηση με άλλο μεγάλο νοσοκομείο της περιφέρειας κράτησε πάνω από 2,5 ώρες. 
Θέμα, τα επικίνδυνα νοσοκομειακά απόβλητα. Ποιά είναι αυτά:

-Απόβλητα που έχουν έρθει σε επαφή με αίμα και άλλα βιολογικά υγρά, όπως και αιχμηρά αντικείμενα, κυρίως σύριγγες, ψαλίδια, γάντια κλπ
-Χημικές ουσίες
-Ειδικά ρεύματα αποβλήτων, δηλ. ραδιενεργά, συσκευασίες με αέρια υπό πίεση, μπαταρίες, έλαια, υλικά εκσκαφών, μονωτικά υλικά από αμίαντο.
-Η πρώτη αρχή είναι η ευθύνη του παραγωγού. Μπορείτε να φανταστείτε ποιος είναι ο "παραγωγός"? 
-Ο/η γιατρός, νοσηλευτής και άλλα μέλη του υγειονομικού προσωπικού. Όταν δηλ. ο γιατρός στην εφημερία, παλεύει πάνω από ένα τραύμα δίπλα του έχει 2 κάδους: έναν μαύρο για αστικά απόβλητα με καπάκι και έναν κόκκινο για επικίνδυνα απόβλητα χωρίς καπάκι. Όπως καταλαβαίνετε, τα απόβλητα πάνε εκεί που δεν έχει καπάκι, γιατί όλες και όλοι έχουμε βρεθεί σε εφημερία και ξέρουμε τι γίνεται.
-Ο/η γιατρός έχει ευθύνη παραγωγού, σας ενημερώνω. Τόσο γελοία είναι η οδηγία, καθώς και η εφαρμογή της. 

Όμως και η 2η αρχή, "ο ρυπαίνων πληρώνει", στο νοσοκομείο, αφορά και πάλι το υγειονομικό προσωπικό. 
Είναι άραγε αθώο όλο αυτό? απλώς γελοίο ή παράλογο? Όχι βέβαια. Είναι σε ευθεία σχέση με τη δήλωση Βορίδη, που ναι μεν γίνεται σήμερα, ενώ η οδηγία είναι παλιότερη, αλλά τα think-tanks είναι παιδιά που μαγειρεύουν πριν πεινάσουν.
- Αφού λοιπόν οι 2 πρώτες αρχές, σκόρπισαν τον πανικό, σχετικά με ευθύνες του υγειονομικού προσωπικού, μαζί με τα πρακτικά προβλήματα της νοσηλείας, τι συνέβη? Μα το αυτονόητο: -όλα τα απόβλητα πάνε στον κόκκινο κάδο, με αποτέλεσμα:
-Αύξηση του όγκου επικίνδυνων αποβλήτων
-Αύξηση του κόστους διαχ/σης των αποβλήτων του νοσοκομείου γενικά, γιατί ενώ πριν τον πανικό τα απόβλητα ήταν στο νοσοκομείο που σήμερα συζητήσαμε, 1 τόνος, τώρα είναι 5 τόνοι ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ.
Η εικόνα αυτή είναι σχεδόν όμοια στα 55 νοσοκομεία της περιφέρειας. Σκεφτείτε:
55 νοσοκομεία Χ 30 ημέρες Χ 2,5 τόνους τη μέρα, μέσο όρο, (για να είμαι καλή μαζί τους ) = 4.120,50 τόνοι το μήνα. 
Θα αναρωτιέστε για το κόστος. Αυτό το ζητάω επισήμως από τις οικονομικές υπηρεσίες. Όμως κατά προσέγγιση, περιλαμβάνοντας όχι μόνο τι πληρώνουν τα νοσοκομεία για να φύγουν τα απόβλητα, αλλά και όλα τα αναλώσιμα του διαχωρισμού τους, το ποσό αυτό είναι, δυστυχώς, κοντά στα 4.950.000 ευρώ το μήνα.
-Φυσικά αυτά ΟΦΕΙΛΟΝΤΑΙ στο μεγαλύτερο μέρος τους. Σε ΠΟΙΟΝ? 
-Στον ΑΠΟΤΕΦΡΩΤΗΡΑ ΑΕ, ιδιοκτησίας Μπόμπολα, στα 3 εργοστάσια κατασκευής των ειδικών χαρτοκιβωτίων, και στα εργοστάσια παραγωγής των ειδικών σάκων.
- Ποιός θα αγοράσει τα νοσοκομεία μας? Μα ο πιστωτής φυσικά.

Να λοιπόν, ποιοι είναι οι "φίλοι του λαού" και γιατί πολεμούν όλους εμάς.

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ: 10.09.2014

Σήμερα, έχω πολύ καλά νέα. 
Είναι από τις στιγμές, που γίνεται πολύ καθαρό στο μυαλό, πόση αξία έχει η ύπαρξη του Σύριζα, πόση σημασία έχει η διοίκηση της Περιφέρειας Αττικής, πόση σημασία έχει το αίτημα για την κυβέρνηση της Αριστεράς. Το γράφω αυτό, γιατί πολλές φορές με τον τρόπο που τοποθετούμαι, φαίνεται ότι δεν δίνω σημασία σε αυτά. Λάθος. Δίνω μεγάλη σημασία, πριν από όλα, γιατί πίσω από αυτά τα γεγονότα, υπάρχει ο ίδιος ο λαός.
-Σήμερα λοιπόν, επισκέφθηκα ένα από τα μεγάλα Νοσοκομεία της Περιφέρειας. Βρήκα τους ανθρώπους που ασχολούνται με τη διαλογή των νοσοκομειακών αποβλήτων και την ανακύκλωση των απορριμάτων και συζητήσαμε για αρκετή ώρα.
-Αυτά που είπαμε για τα απόβλητα και την ανακύκλωση, δεν ήταν για να χαιρόμαστε. Αλλά όταν διαπιστώνεις, ότι μέσα σε όλο αυτό το χάος που ζούμε, υπάρχουν απλοί άνθρωποι, μορφωμένοι και αξιοπρεπείς, που περιμένουν ένα απλό σήμα, για να ξεδιπλώσουν τις γνώσεις τους και τις ικανότητές τους, δεν μπορεί παρά να νιώθεις, αισιοδοξία και σιγουριά.
-Στα συγκεκριμένα τώρα:
-Αγαπητοί μου σύντροφοι, φίλοι, συνεργάτες και συνάδελφοι, κυρίες και κύριοι, η κατάσταση έχει ως εξής, στο συγκεκριμένο Νοσοκομείο:
- Για τα απορρίματά του ΠΛΗΡΩΝΕΙ, ενώ πρέπει να ΕΙΣΠΡΑΤΤΕΙ, πανέξυπνε κ. Βορίδη. Που δήθεν βάζεις το ζήτημα της οικονομικής ιδιοσυντήρησης των Νοσοκομείων, αλλά ξεχνάς να πεις ταυτοχρόνως, πως θα επιβιώσουν οι εντιμότατοι φίλοι της εξουσίας που υπηρετείς?
Γιατί τα Νοσοκομεία, ΜΠΟΡΟΥΝ να ιδιοσυντηρηθούν, αλλά μετά, που θα πάνε να κρυφτούνε οι φίλοι σας? 
-Το συγκεκριμένο Νοσοκομείο μπορεί να γλυτώσει ποσό 300.000 ευρώ το χρόνο, με μια απλή κίνηση. Θα την κάνετε κ. Βορίδη εσείς και η κυβέρνηση της ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, ή θα σας κόψει την καλημέρα ο Μπόμπολας? 
-Αυτή τη στιγμή, δεν μπορώ να γράψω κάτι άλλο. Πρέπει να συμπληρώσω την εικόνα.
-Θέλω όμως, να πω το εξής: Η χειρότερη συμβολή κάποιου ή κάποιας από όλους τους Περιφερειακούς και Δημοτικούς συμβούλους, είναι να δώσουμε το λάθος σήμα: "έλα μωρέ τι μπορούμε να κάνουμε, δεν βλέπεις τι γίνεται με τον κόσμο? ο καθένας το συμφεροντάκι του".
-Αυτή την άποψη την κατατάσσω στα θέματα της εσχάτης προδοσίας. Και ξέρετε γιατί? Γιατί σήμερα, τρεις φορές άκουσα τη φράση:
-"Αφού είσαστε εδώ (η νέα διοίκηση), σημαίνει ότι κάτι θα γίνει. Γιατί δεν έχει έρθει ποτέ κανείς".