Θέτω στην κρίση σας, την τοποθέτησή μου στο Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής για τα αποθεματικά των ΟΤΑ πρώτου και δεύτερου βαθμού. Η αντιπολίτευση επέμεινε σε 2 σημεία:
1. Την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, ως αντιδημοκρατική διαδικασία,
2. Τη Διαπραγμάτευση, είτε ως περιττή διαδικασία (Τζήμερος: "η κυβέρνηση αγοράζει χρόνο, αλλά τι να τον κάνει το χρόνο?"), είτε ως καταδικασμένη υπόθεση (ΚΚΕ, Ανταρσύα: "η κυβέρνηση ικανοποιεί τις απαιτήσεις των δανειστών για έλεγχο των αποθεματικών της αυτοδιοίκησης και αδυνατίζει τη διαπραγματευτική θέση του λαού").

Η τοποθέτησή μου:

"Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Σήμερα 23 Απριλίου συμπληρώνονται 5 χρόνια από την ημέρα που ο Γ. Παπανδρέου, εκτελώντας τις εντολές των δανειστών της χώρας, ανακοίνωσε την ένταξη της χώρας στο ΔΝΤ που μαζί με τη δημιουργία του PSI, ως ευρωπαϊκού μηχανισμού χρηματοδότησης, εισήγαγαν μέσω της Ελλάδας, έναν κοινό μηχανισμό ΔΝΤ και ΕΚΤ, που αποτελεί στρατηγική επιδίωξη αυτών των οικονομικών δυνάμεων που προωθούν τις διατλαντικές συμφωνίες που προβλέπουν συνεργασία ΗΠΑ και ΕΕ με πλήρη κυριαρχία των πολυεθνικών εταιρειών. Οι πολυεθνικές εταιρείες, αν οι συμφωνίες αυτές κυρωθούν, πράγμα το οποίο απαιτεί την ομοφωνία των χωρών της ΕΕ, θα μπορούν ακόμη και να μηνύουν κυρίαρχα κράτη για διαφυγή κερδών, και συκοφαντική δυσφήμιση και να ζητούν τεράστιες αποζημιώσεις. –

 -Τα στοιχειώδη δικαιώματα των κρατών, να αντιδρούν με το νομοθετικό τους έργο, να αλλάζουν τον τρόπο εφαρμογής μιας κοινής συμφωνίας, να παίρνουν πρωτοβουλίες σύμφωνα με το δικό τους δημόσιο συμφέρον, στην εποχή της κυριαρχίας του τοκογλυφικού κεφαλαίου, αποτελούν εμπόδιο.

-Το έργο αυτό στην πλήρη του διάσταση παίχθηκε μέχρι σήμερα στη χώρα μας με πλήρη υποταγή των συμφερόντων των εργαζομένων, των συνταξιούχων, των οικονομικά αδύναμων, αλλά και σε βάρος των στρατηγικών υποδομών και του περιβάλλοντος.

-Η εικόνα είναι λοιπόν πολύ μεγάλη, ξεπερνάει και τα όρια της ΕΕ. Και εμείς, είμαστε εδώ, με μια νέα κυβέρνηση που εκλέχθηκε με μια σαφή εντολή:- να σταματήσει τον κατήφορο της λιτότητας, να σταματήσει την επεκτεινόμενη φτώχεια. Να σταματήσει το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και των στρατηγικών υποδομών.

-Έχει να επιδείξει έργο η κυβέρνηση σε όσα ανέλαβε από το εκλογικό αποτέλεσμα της 25^ης Ιανουαρίου?

-Εχει αγαπητοί συνάδελφοι. ‘Εχει να επιδείξει έργο, ανεξάρτητο από την πορεία των διαπραγματεύσεων, όπως είχε δεσμευθεί. ‘Εργο που για τις απόψεις των φίλων των μνημονιακών πολιτικών αλλά και αντιλήψεων, δυσκολεύει την πορεία των διαπραγματεύσεων. Είναι βέβαιο ότι αυτοί που θεωρούν τη διαπραγμάτευση, ως κόλπο, ως απλή διαδικασία, ως ροκάνισμα χρόνου μέχρι τον Ιούνιο, είναι οι ίδιοι που κάθε φορά θα υποκύπτουν τελικά στις πιέσεις των δανειστών.

-Αντίθετα όμως με αυτή την υπόδουλη λογική, η κυβέρνηση κάνει διαπραγμάτευση με αυτοτελή σημασία. Η αυτοτελής διαπραγμάτευση με κορυφαίο σημείο την ενεργειακή συμφωνία με τη Ρωσία, αλλά και πολλά άλλα, όπως  ότι ήδη τα αγροτικά προϊόντα προετοιμάζονται για εξαγωγή, ξεπερνώντας τις δεσμεύσεις που προκάλεσε η ανόητη πολιτική των κυρώσεων από πλευράς εταίρων της ΕΕ.

Κι’αυτό ο αγρότης θα το γνωρίζει, πολύ σύντομα από προσωπική πείρα. Όπως προσωπική πείρα εργαζομένων, θα είναι οι 20.000 θέσεις εργασίας του ελληνικού αγωγού για το φυσικό αέριο.

-Είναι λοιπόν συγκεκριμένοι οι λόγοι που ο λαός στηρίζει αυτή την κυβέρνηση.  Είναι πραγματικοί, δεν είναι ούτε επικοινωνία, ούτε φόβος. Είναι λαϊκή στήριξη πάνω σε πραγματικά δεδομένα.

-Εμπιστευόμαστε την κυβέρνηση και σας λέμε: μην περιμένετε να δείτε αυτή την κυβέρνηση και αυτόν τον πρωθυπουργό κρεμασμένο στο τσιγκέλι των δανειστών και των πολιτικών τους εκπροσώπων. Θα κάνετε λάθος."

23.04.2015

Τα Αστέρια Γλυφάδας, η Περιφέρεια Αττικής, ο Λαφαζάνης και η Ανάπτυξη

"Από τη μία πλευρά βρίσκονται όσοι κατανοούν την ανάγκη της χώρας να προσελκύσει επενδυτικά σχέδια που θα φέρουν ζεστό χρήμα και θα ανοίξουν την αγορά εργασίας και από την άλλη βρίσκονται εκείνοι που τάσσονται εχθρικά σε κάθε ιδιωτική πρωτοβουλία θεωρώντας πως κάθε τέτοια, αποτελεί αμιγώς πεδίο εκμετάλλευσης του ανθρώπινου δυναμικού της χώρας, υποβάθμισης του περιβάλλοντος και καθαρής κερδοσκοπίας." 
http://www.vimaonline.gr/20/article/18444/asteria-glufadas-kodra-sto-lafazani-i-egrisi-tis-meletis-perivallodikon-epiptoseon-apo-tin-perifereia -
Με το παραπάνω απόσπασμα, προσπαθεί ο αρθρογράφος του  "vima online", να οριοθετήσει τη συζήτηση που έγινε στο Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής για τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, που αφορά την αίτηση της εταιρείας Ναυσικά ΑΕ, να εγκαταστήσει σύνθετη τουριστική εγκατάσταση που θα περιλαμβάνει πεντάστερο ξενοδοχείο 400 κλινών και τουριστικές κατοικίες, με δυνατότητα πώλησής τους.
- Μάλιστα, ο ιδιώτης θα έχει το δικαίωμα όπως προβλέπει ο μνημονιακός νόμος για τον τουρισμό, να πωλήσει τουριστικά καταλύμματα - κατοικίες, σε ενδιαφερόμενους αγοραστές. Ένας έμμεσος τρόπος δηλ. πώλησης δημόσιας γης.
-Το έθεσε, η εντεταλμένη σύμβουλος για τον τουρισμό, η οποία γνωρίζει την τουριστική νομοθεσία.
-Αρα, ποιό είναι το πρόβλημα? Η εχθρική στάση κάποιων περιφερειακών συμβούλων στην ιδέα της ανάπτυξης ή εχθρική στάση σε διάφορα project "ιδιωτικών επενδύσεων", που το αποτέλεσμά τους είναι συνήθως μια πτώχευση, μια χρεωκοπία, μια νέα επιχειρηματική ταυτότητα και ένας νέος τραπεζικός δανεισμός?
-Επίσης, ένα εύλογο ερώτημα είναι, με ποια στοιχεία και με ποιο απολογισμό, θεωρούν οι υποστηρικτές του μοντέλου ανάπτυξης που προτείνει η ιδιωτική οικονομία, ότι μόνο έτσι δημιουργούνται θέσεις εργασίας?
-Τα Αστέρια Γλυφάδας, είναι με ανάθεση της Εθνικής Τράπεζας, σε ιδιωτική διαχείριση, από το 1954. Ποιός είναι ο απολογισμός?
-Ιδιωτική πλάζ, νυχτομάγαζα, ανεξέλεγκτη δράση της πολιτιστικής και περιβαλλοντικής υποβάθμισης. Οι θέσεις εργασίας? -ελάχιστες και μακρυά από τα στοιχειώδη πλαίσια μιας νόμιμης και κανονικής εργασίας.
-Τι έκανε 60 χρόνια τώρα η ιδιωτική πρωτοβουλία στα Αστέρια Γλυφάδας? Όποτε έκλεινε η στρόφιγγα της χρήσης τραπεζικού χρήματος, ο χώρος των 263 στρεμμάτων δασώδους παραλίας, απλώς εγκαταλειπόταν στην τύχη του, μέχρι να έρθουν τα νέα χρήματα και οι νέες συμβάσεις, για άλλα 30 χρόνια. Δηλαδή 60+30=90 χρόνια.
-Ωραία, δηλ. αυτό το θαυμάσιο κομμάτι δημόσιας γης, μόλις "εμείς ο λαός" φωνάξαμε δυνατά, ότι είναι ώρα, να μπει σε έναν άλλο τύπο ανάπτυξης, αφού ο μέχρι τώρα απέτυχε παταγωδώς, γίναμε εχθροί της ανάπτυξης, κατά το vima. Αλλά τι άλλο θα έγραφε το vima?
-Το πρόβλημα όμως είναι η Περιφέρεια και η έγκριση της ΜΠΕ. Θα διατεθούν λέει 54 εκ. ευρώ, "ζεστό χρήμα". Αλήθεια? θα σηκώσει κανείς τις καταθέσεις του από το ταμιευτήριο? Γιατί εγώ νομίζω ότι θα τα πάρει από την τράπεζα, και αν δεν του βγει η "επένδυση", όλο και κάποιο μνημόνιο θα βγάλει από την "εργαλειοθήκη" κάποιο μηχανισμό με βάση τoν οποίο θα πάρουμε ένα δάνειο που θα πληρώνεται από δημόσια έσοδα, για να ανακεφαλαιοποιηθούν οι τράπεζες.
-Αναρωτιέμαι, αυτή η "ιδιωτική ανάπτυξη" είναι γραμμένη στην πέτρα?
- Και γιατί δεν είναι ανάπτυξη, η αξιοποίηση του χώρου από την ίδια την Περιφέρεια Αττικής, μαζί με τους αρμόδιους Δήμους και το Υπουργείο Τουρισμού?
-Γιατί δεν είναι ανάπτυξη, με πάμπολλες θέσεις εργασίας, αλλά και ωφέλιμο αποτέλεσμα, για το περιβάλλον, την οικονομία και την ποιότητα ζωής στο Λεκανοπέδιο Αττικής,  η δημιουργία μιας ζώνης ήπιας και ανεξάρτητης τουριστικής δράσης, μαζί με εγκαταστάσεις υποστήριξης της ξεκούρασης, αναψυχής, άθλησης, πολιτιστικής επιμόρφωσης, συνεδριακής εργασίας και τόσα άλλα? Γιατί οι θέσεις εργασίας και η ανάπτυξη υπάρχει μόνο δίπλα σε ένα τσιμεντένιο κατασκεύασμα και μια ιδιωτική διαχ/ση και δεν μπορεί να υπάρξει δίπλα σε απλές κατασκευές που δεν πληγώνουν το περιβάλλον, δεν κατασπαταλούν τους πόρους της γης? Γιατί η ανάπτυξη είναι αδιανόητη χωρίς να επιλεγούν διάφοροι managers, καθόλου τυχαίοι φυσικά, να τεθούν ως διαχειριστές δημοσίων εσόδων, δημόσιας γης, και δημοσίου συμφέροντος εν τέλει?
-Οι απαντήσεις είναι αυτονόητες. Αλλά το ερώτημα τίθεται και πάλι: -Αν δεν μπορεί τώρα, ένα πολύτιμο κομμάτι δημόσιας περιουσίας να αξιοποιηθεί προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος, με πλειοψηφία Σύριζα στην Περιφέρεια και την Κυβέρνηση, ποια άλλη θα είναι η στιγμή? Πότε άλλοτε θα υπάρχει η δυνατότητα?
-Αρα το θέμα δεν είναι η "ανάπτυξη", αλλά ο τύπος της ανάπτυξης. Το θέμα είναι ποια συμφέροντα υπηρετεί η κάθε φορά επιλεγόμενη επένδυση. Και το λάθος στην προκειμένη περίπτωση ήταν, ίσως επειδή ακόμα είναι δύσκολο να συνειδητοποιηθεί, ότι πριν έρθει ένα τέτοιο ζήτημα στο Περιφερειακό Συμβούλιο, έπρεπε να γίνει ένα απλό τηλεφώνημα στον Υπουργό, που τυχαίνει να είναι αυτός που το όνομά του φιγουράρει από τα πρώτα στις αιτήσεις ακύρωσης προς το ΣτΕ, για την ιδιωτικού τύπου εκμετάλλευση των Αστεριών της Γλυφάδας: - λέγεται Π.Λαφαζάνης, τον καλείς στο προσωπικό του κινητό, κλείνεις ένα ραντεβού και συζητάς το θέμα, όμορφα, συντροφικά, διοικητικά, τυπικά, επιστημονικά και όπως αλλιώς θέλεις, αλλά το συζητάς πριν. Εκτός αν δεν έχει σημασία, ότι έγιναν εκλογές και δόθηκε μια συγκεκριμένη εντολή, όπως λέει και ο Πρωθυπουργός.
-Αρα, αγαπητό "vima omline", στη συγκεκριμένη περίπτωση, η καταψήφιση ήταν επιβεβλημένη με βάση την πραγματικότητα αλλά και τον Κανονισμό Λειτουργίας του ΠΣ, που στο άρθρο 22, παράγραφος 1, για τις υποχρεώσεις του Περιφερειακού Συμβούλου, αναφέρει:
"Ο Σύμβουλος εκφράζει τη γνώμη του και ψηφίζει κατά συνείδηση".

Φλώρα Νικολιδάκη.

ΕΚΦΡΑΖΟΥΜΕ ΤΗ ΡΙΖΙΚΗ ΔΙΑΦΩΝΙΑ ΜΑΣ

ΣΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

ΤΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ  

ΓΙΑ ΤΗΝ «ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ» ΤΩΝ ΑΣΤΕΡΙΩΝ ΤΗΣ ΓΛΥΦΑΔΑΣ

                         ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ ΔΕΝ ΛΑΜΠΟΥΝ ΠΑΝΤΑ

Η δημοτική κίνηση «Ανατροπή στη Γλυφάδα – Αγωνιστική Ριζοσπαστική Συνεργασία» εκφράζει την ριζική της αντίθεση και διαφωνία για την απόφαση της πλειοψηφίας του περιφερειακού συμβουλίου Αττικής που ενέκρινε τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) που κατέθεσε η εταιρεία ΝΑΥΣΙΚΑ ώστε η τελευταία  να προχωρήσει τα «επενδυτικά» της σχέδια στο σύνολο της έκτασης για την «ανάπτυξη» τουριστικού συγκροτήματος.

Θεωρούμε απαράδεκτη τη στάση και τη θετική ψήφο της πλειοψηφίας των περιφερειακών συμβούλων της παράταξης ΔΥΝΑΜΗ ΖΩΗΣ της κ. Δούρου.  Με την απόφασή τους αυτή, φάνηκαν ασυνεπείς και ανακόλουθοι με τις αρχές και τις προεκλογικές δεσμεύσεις τους. Πόσο μάλλον όταν πολλοί από αυτούς έχουν συμμετάσχει μαζί μας σε αγώνες για την προστασία της δημόσιας περιουσίας και της δημόσιας γης τόσο γενικότερα όσο και του συγκεκριμένου χώρου των Αστεριών Γλυφάδας.

Είναι λυπηρό να υιοθετούνται επιχειρήματα που χρησιμοποιούσαν επί χρόνια οι προκάτοχοι τους, που δημιούργησαν με τις επιλογές τους και τις πράξεις τους την εικόνα της απαξίωσης για οτιδήποτε δημόσιο με σκοπό να το εκποιήσουν και να το στερήσουν από εμάς και τα παιδιά μας, Για αυτό άλλωστε δεν μας εξέπληξε η στάση των μονίμως προθύμων στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας (με το πρόσχημα της δήθεν «αξιοποίησης») εκπροσώπων των παρατάξεων των κ. Σγουρού και κ. Κουμουτσάκου των εκλεκτών του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας. Την ίδια στάση είχε κρατήσει άλλωστε για το θέμα αυτό και η πλειοψηφία του Δημοτικού Συμβουλίου Γλυφάδας και ο δήμαρχος κ. Παπανικολάου πρώην Ευρωβουλευτής της Ν.Δ.

Μας εξέπληξε και μας προβλημάτισε όμως η στάση των συναγωνιστών μας που δεν έβαλε αποφασιστικά τέλος στα καταστρεπτικά σχέδια που προωθούσαν ανεξέλεγκτα εδώ και χρόνια οι κυβερνήσεις του δικομματισμού και τα φερέφωνά τους στην τοπική αυτοδιοίκηση. Σχέδια που επέτρεψαν την αυθαίρετη δόμηση στον αιγιαλό και στον προστατευόμενο και δασικό χώρο των «Αστεριών». Και που δυστυχώς ασύστολα νομιμοποίησαν με το Ν. 4178/2013. Σχέδια που προχώρησαν σε μακροχρόνια λεόντεια μίσθωση 30 χρόνων το Δεκέμβρη του 2012.

Περιμέναμε και εκτιμούσαμε πολιτικά ότι το Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής θα απέτρεπε την προώθηση αυτού του δήθεν «αναπτυξιακού σχεδίου» και δεν θα ενέκρινε μια περιβαλλοντική μελέτη, που αγνοεί το δασικό και αρχαιολογικό χαρακτήρα των Αστεριών Γλυφάδας όπως έχει κριθεί με σειρά  αποφάσεων ύστερα από μακροχρόνιους δικαστικούς αγώνες φορέων και κατοίκων. Μια μελέτη που αποδέχεται ως δεδομένη την αυθαίρετη δόμηση ετών στον αιγιαλό και εντός δασικής έκτασης, την κακοποίηση που έχει υποστεί ήδη η δασική βλάστηση και την αλλοίωση της εικόνας του σύγχρονου μνημείου αρχιτεκτονικής που είναι το  συγκρότημα των bungalows,  έργο σπουδαίων ελλήνων αρχιτεκτόνων. Θυμίζουμε άλλωστε ότι η έκταση απολαμβάνει συνταγματικής προστασίας, τόσο το τμήμα που είναι χαρακτηρισμένο ως δάσος και αναδασωτέα έκταση όσο και οι εκτάσεις τεχνικής δασικής φυτείας (ΣτΕ 3859/2009).

Μπορεί οι επιπρόσθετοι όροι που τέθηκαν από την Περιφέρεια  για την έγκριση της μελέτης να είναι σε θετική κατεύθυνση, αλλά κατά τη γνώμη μας αποτελούν την ανεπαρκή δικαιολόγηση της απόφασή τους, δεδομένου ότι δεν λαμβάνουν καθόλου υπόψη τους την παντελή έλλειψη των αναγκαίων ελεγκτικών μηχανισμών για τον έλεγχο της εφαρμογής τους. Άλλωστε ο τρόπος υλοποίησης των όρων αυτών, θα έπρεπε κατά τη γνώμη μας να συμπεριλαμβάνεται και να αποτελεί κρίσιμο τεχνικό στοιχείο της υπό κρίση Μ.Π.Ε. και να μην αναθέτει στους «επενδυτές» τις διαδικασίες επανακαθορισμού των ορίων του αιγιαλού και της παραλίας.

Με λίγα λόγια πιστεύουμε ότι η περαιτέρω προώθηση της εν λόγω επένδυσης θα προκαλέσει ανεπανόρθωτες βλάβες στο περιβάλλον της περιοχής και θα κλείσει μια για πάντα «την πόρτα» της ακτής και ενός πανέμορφου χώρου και δάσους στους πραγματικούς ιδιοκτήτες του, στους πολίτες της Γλυφάδας και του λεκανοπεδίου.

Το πρόσχημα της «επένδυσης» που θα φέρει νέες θέσεις εργασίας αναδεικνύεται σε κενό γράμμα αρκεί να λάβει κανείς υπόψη ότι ξενοδοχειακές μονάδες που λειτουργούν ήδη στην ευρύτερη περιοχή καλύπτουν τις ανάγκες τους με κάκιστα ή ακόμη και με μη αμειβόμενους εργαζόμενους (που κάνουν «δήθεν» την πρακτική τους άσκηση).

Άλλωστε η δραστηριοποίηση τόσων ιδιωτικών οικονομικών συμφερόντων  και «επενδυτών» στο χώρο τα προηγούμενα χρόνια, δεν αφήνουν περιθώρια για αυταπάτες υπεράσπισης της δημόσιας περιουσίας και της δημόσιας γης. Είναι ενδεικτικό και χαρακτηριστικό ότι όλα αυτά τα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος (αναψυκτήρια, νυχτερινά κέντρα διασκέδασης, εστιατόρια, καφέ-μπαρ κ.α.) που λειτουργούσαν και λειτουργούν δεν συνάδουν με τον φυσικό δασικό και αρχαιολογικό χαρακτήρα του χώρου.

Εμείς, συνεπείς στις αρχές και τους αγώνες μας για την προστασία του χώρου των Αστεριών, σύμφωνα με το προεκλογικό πρόγραμμά μας και τις θέσεις που ανέπτυξαν ο επικεφαλής και οι δημοτικοί μας σύμβουλοι στο δημοτικό συμβούλιο της πόλης μας,

συνεχίζουμε τον αγώνα μας και ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:

·           Να ενταχθεί η ακτή των Aστεριών σε συνολικότερο σχεδιασμό ανάπλασης του παραλιακού μετώπου και να αποδοθεί ως χώρος αναψυχής με εξασφαλισμένη ελεύθερη πρόσβαση στους πολίτες της Γλυφάδας και της Αττικής.

·           Nα αποξηλωθούν και να απομακρυνθούν τα κάγκελα και οι περιφράξεις που απαγορεύουν σήμερα την ελεύθερη πρόσβαση των κατοίκων της Γλυφάδας και της Αττικής στο σύνολο του αρχαιολογικού, δασικού και δημόσιου χώρου των Αστεριών.

·           Να προστατευθεί η δασική έκταση, οι αρχαιολογικοί χώροι και να αναδειχθεί ως νεότερο μνημείο αρχιτεκτονικής το συγκρότημα των bungalows.

·           Να απομακρυνθούν όλες οι αυθαίρετες κατασκευές που κακοποίησαν τα προηγούμενα χρόνια την αισθητική του χώρου και της ακτής.

Γλυφάδα, 22/3/2015

Μία πολύ διδακτική ιστορία.

Σα βόμβα έσκασε τον Ιούνη του 1989, η απόφαση της ηγεσίας του ΣΥΝ να σχηματίσει κυβέρνηση με τη ΝΔ. Το αποτέλεσμα των εκλογών δεν επέτρεπε να σχηματίσει κυβέρνηση η ΝΔ. Η χώρα ήταν σε σοβαρή κρίση του πολιτικού της συστήματος. Πρωταγωνιστές τα οικονομικά σκάνδαλα του ΠΑΣΟΚ, που υπογραμμίζονταν από τον τυχοδιωκτισμό της προσωπικής ζωής διαφόρων στελεχών του και του ίδιου του Α. Παπανδρέου προσωπικά.
-Ο Χ. Φλωράκης, ο Λ. Κύρκος και ο Κ. Μητσοτάκης κάθισαν στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης και κατέληξαν σε κυβέρνηση συνεργασίας για ένα πολύ συγκεκριμένο πρόγραμμα:
-Κάθαρση, Ειδικό Δικαστήριο και καταστροφή των φακέλλων της Χούντας.
-Επικεφαλής της κυβέρνησης συμφωνήθηκε ο Τζανής Τζαννετάκης, από τα πιο μετριοπαθή στελέχη της ΝΔ.
-Το έργο που συμφωνήθηκε υλοποιήθηκε και έτσι τον Οκτώβριο του 1989, ο επικεφαλής της ΝΔ, κ. Κ. Μητσοτάκης, ζήτησε να προκηρυχθούν εκλογές, αφού το έργο της κυβέρνησης συνεργασίας είχε υλοποιηθεί.
-Από τις εκλογές αυτές, ξανά η ΝΔ δεν συγκέντρωσε την απαραίτητη κοινοβουλευτική δύναμη για σχηματισμό αυτοδύναμης κυβέρνησης. Ετσι, οι πολιτικές δυνάμεις της εποχής, μαζί με και με το Πασοκ αυτή τη φορά, σχημάτισαν την οικουμενική κυβέρνηση, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΝ με επικεφαλής τον Ξενοφώντα Ζολώτα.

Για την ιστορία μόνο αναφέρω, ότι η κυβέρνηση αυτή κράτησε 5 μήνες και η χώρα οδηγήθηκε σε εκλογές τον Μάρτιο του 1990, όπου σχημάτισε κυβέρνηση η ΝΔ με 151η έδρα, την περιβόητη έδρα Κιτσίκη.
Ο σκοπός μου όμως, είναι άλλος σε τούτο το γραπτό.
Μου δίνεται η ευκαιρία με την πρόταση για ΠτΔ, να καταθέσω μια εμπειρία, που έχει το ενδιαφέρων της.
-Τόσο στην κυβέρνηση συνεργασίας με τον κ. Τζανή Τζανετάκη, όσο και στην οικουμενική με τον κ. Ξ. Ζολώτα, το μόνο πρόβλημα που δεν προέκυψε ήταν η στάση των 2 επικεφαλής. Ειδικά η συνεργασία με τον κ. Τζαννετάκη ήταν άψογη σε ότι είχε συμφωνηθεί. Αντιθέτως με το ΠΑΣΟΚ προέκυψαν διάφορα προβλήματα. 
Αλλά θέλω να εστιάσω στο χώρο του ΣΥΝ.
-Εγινε χαμός. Ο κόσμος της αντίστασης, που είχε σε μεγάλο βαθμό αποδεχτεί το Πασοκ και τον Ανδρέα προσωπικά (αναγνώριση της Εθ. Αντίστασης και συνταξιοδότηση των αγωνιστών της), ήταν αδύνατο να δεχτεί τις εξελίξεις. Αυτό όμως ίσως να ήταν δικαιολογημένο.
-Πολλά στελέχη αντέδρασαν στην βάση της απαγορευτικής γραμμής, καμιά συνεργασία με τη Δεξιά. Ήταν μια λογική που δεν είχα αποδεχτεί ποτέ. Μου φαινόταν ανόητο να μπαίνεις πίσω από μια διαχωριστική γραμμή που είχε δημιουργήσει το Πασοκ, το περίφημο δεξιά-αντιδεξιά, που το διευκόλυνε να περνάει μια καθαρά δεξιά πολιτική στη βάση της πάλης "κατά της δεξιάς". 
-Από τα στελέχη που διαφώνησαν μερικά ήταν πραγματικές απώλειες, αφού οδηγήθηκαν σε υπεραριστερές θέσεις και μείωσαν πολύ τη δυνατότητά τους να παρέμβουν αποτελεσματικά στις εξελίξεις. Μια άλλη όμως μερίδα στελεχών που θεώρησε ανίερη την κυβερνητική συνεργασία με τη ΝΔ, απλώς βρέθηκε στο ΠΑΣΟΚ.
-Προσωπικά θεώρησα την απόφαση της ηγεσίας του ΣΥΝ, ως πράξη χειραφέτησης. Η αριστερά ήταν ενωμένη, ήταν το τρίτο κόμμα της βουλής και ρυθμιστής των εξελίξεων και ανταποκρίθηκε και τότε υπεύθυνα στο ρόλο της.
-Σήμερα, τα πράγματα είναι ανάποδα από τότε. Σήμερα, στη θέση της τότε ΝΔ, από άποψη κοινοβουλευτικής δύναμης, βρίσκεται ο Σύριζα. Ο Σύριζα σήμερα δεν είναι ο ρυθμιστής, αλλά ο αποφασιστικός παράγοντας. Αρα έχει και την άνεση των κινήσεων.
- Πολιτικά μιλώντας, η επιλογή του κ. Π. Παυλόπουλου, είναι μια πολιτική πράξη, ικανή να δημιουργήσει νέα δεδομένα τόσο στο εσωτερικό της ΝΔ όσο και στην ευρωπαϊκή ελίτ με την οποία είμαστε αναγκασμένοι να συνδιαλεγόμαστε. Το θέμα αυτό δεν αντέχει άλλη συζήτηση, ειδικά με το πλαίσιο αρμοδιοτήτων που δίνει το σύνταγμα στον συγκεκριμένο θεσμό.

-Γυρνώντας όμως πίσω στο 1989, και από τη θέση μου ως μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, αλλά και του ενιαίου ΣΥΝ, έζησα όλες τις διαδικασίες που χρειάστηκαν για να ληφθούν οι αποφάσεις συγκρότησης των 2 κυβερνήσεων Τζαννετάκη, Ζολώτα, όπως και το προγραμματικό τους πλαίσιο.
-Ο Χ. Φλωράκης, έχοντας την τραγική εμπειρία της υποτίμησης της λειτουργίας του κόμματος, από τις νεωτερίζουσες αντιλήψεις της ΕΔΑ, ίδιες με αυτές που εμφανίζονται και σήμερα, από διάφορους κομματικά και ιστορικά αγράμματους, ότι δεν χρειάζονται διαδικασίες, τα μέλη είναι φίλοι, οι συνελεύσεις είναι δημόσιες κλπ. κλπ., τήρησε κατά γράμμα το καταστατικό.
Εκείνη η γενιά στελεχών είχε βιώσει στο πετσί της τι σημαίνει ¨να μην προλαβαίνεις να τηρήσεις το καταστατικό". Πρέπει να σας πω ότι υπήρξε μέρα που η ΚΕ συνήλθε 2 φορές. Για εκείνη τη στόφα των στελεχών, όταν έβαζε έναν όρο ο Μητσοτάκης, την απάντηση που θα έδιναν την έπαιρναν από την ΚΕ, ούτε μόνο από το ΠΓ. Αλλά το πράγμα δεν έμενε μόνο εκεί. Σχεδόν κάθε απόγευμα, συγκεντρώναμε τα μέλη του κόμματος, κατά ομάδες οργανώσεων για να καταγράψουμε τις απόψεις τους. Αυτό είναι το μάθημα που έχω πάρει για την αντιμετώπιση κρίσιμων και σύνθετων καταστάσεων που απαιτούν γρήγορες κινήσεις και υπεύθυνες αποφάσεις.
-Αν λοιπόν κάτι σήμερα με ανησυχεί, δεν είναι η επιλογή του κ. Παυλόπουλου, αλλά η παντελής απουσία οποιασδήποτε κομματικής διαδικασίας. Απουσία, που οι κομματικά ανεγκέφαλοι την αιτιολογούν κιόλας, αντί να σωπάσουν τουλάχιστον.

Φλώρα Νικολιδάκη. 

ΤΤΙΡ, CETA, TISA: Οι νέοι θεσμοί της Παγκόσμιας Κυβέρνησης

Το κείμενο που ακολουθεί το έλαβα από φίλη που συμμετέχουμε σε μια λίστα συζήτησης για τη διαχ/ση των απορριμμάτων. Είναι καιρός που διακρίνω σημάδια εισόδου στην πολιτική, στοιχείων που συνάδουν με τη διαμόρφωση των θεσμών ΤΤΙΡ, CETA, TISA.

-Θα ήθελα να μοιραστώ κάποιες σκέψεις μαζί σας. 

-Μια μέρα ψάχνοντας στη Διαύγεια, έπεσα πάνω σε ένα κείμενο του 2011, με τίτλο: "Η Μελλοντική Παγκόσμια Κυβέρνηση". Ήταν εισήγηση σε σεμινάριο  80 υψηλόβαθμων στελεχών της Δημόσιας Διοίκησης. Το κείμενο προσπάθησα να το αναρτήσω, αλλά δεν τα κατάφερα. Περιέχει πολλά και σημαντικά που δείχνουν την τάση μιας διεθνούς κάστας για τη δημιουργία μιας πανομοιότυπης Δημόσιας Διοίκησης, ως μηχανισμού που θα έχει τη δυνατότητα να υλοποιεί σχέδια, ανεξάρτητα από τους πολιτικούς θεσμούς σε κάθε χώρα.

-Από την εμπειρία μου στο Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής, διακρίνω μια τάση άχρωμης και άοσμης διοίκησης, σα να είναι αυτοσκοπός. Αυτό δε γίνεται συνειδητά από κάποια παράταξη, γίνεται σχεδόν "εκ των πραγμάτων". Υπάρχουν γεγονότα που δείχνουν ότι η Πολιτική είναι ανήμπορη, μπροστά στη μηχανή της Διοίκησης.

-Με το παραπάνω συνάδει απολύτως η παρέμβαση επιτροπών ή στελεχών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ με στελέχη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης σε χώρες-μέλη της ΕΕ. Θα προσπαθήσω να σας δώσω ένα παράδειγμα.

- Η περιφερειάρχης Αττικής, με κάποιους συνεργάτες έστειλε στην αρμόδια ευρωπαϊκή επιτροπή  το πρόγραμμα περιφερειακής ανάπτυξης (ΠΕΠ) που στηρίζεται στα κονδύλια του ΕΣΠΑ. Το κείμενο αυτό στάλθηκε, διορθώθηκε και εγκρίθηκε, χωρίς να γνωρίζει το περιεχόμενό του το Π.Συμβούλιο. Η διαχ/ση περίπου 2 δις, είναι υπόθεση του επικεφαλής μιας περιφέρειας, του ιδιωτικού γραφείου που συντάσσει τη μελέτη και μιας, άγνωστης σε όλους εμάς, ευρωπαϊκής επιτροπής.

-Ομως 2 δις, είναι σημαντικό ποσό, για να μην έχει δυνατότητα παρέμβασης η Πολιτική στη διαχ/ση του. Συζητώντας με διάφορους επαγγελματίες-οικονομολόγους που χειρίζονται θέματα του ΕΣΠΑ, οι απόψεις τους συγκλίνουν ότι πράγματι οι κωδικοί των δράσεων του ΕΣΠΑ, ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΝ σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο που θα διατεθούν τα χρήματα. Ωστόσο αυτό θεωρείται φυσικό. 'Εχει γίνει δηλ. αποδεκτό.

-Με παρόμοιο τρόπο, γίνονται παρεμβάσεις εργαλειακού χαρακτήρα, σε όλη την έκταση της σχέσης της Δημόσιας Διοίκησης με την οικονομία.

-Ισοσκελισμένοι προυπολογισμοί, πλεονάσματα, κωδικοί  για συγκεκριμένες οικονομικές δράσεις προκειμένου να χρηματοδοτηθούν, και πάνω απ'όλα τα Φορολογικά Συστήματα είναι εργαλεία για υλοποίηση σχεδίων οικονομίας που έρχονται από υπερτοπικά κέντρα, χωρίς να πάιζει ρόλο στην κατάρτισή τους η τοπικότητα, η ιδιαιτερότητα και οι ανάγκες των ανθρώπων.

-Αποφάσισα να θέσω για συζήτηση το θέμα, όταν προ-ημερών σε μια σύσκεψη της Περιφέρειας, άκουσα από Περιφ. Σύμβουλο τη φράση:

-" Η Ευρωπαική Ένωση ενδιαφέρεται κυρίως για τις Περιφέρειες και τους ενεργούς πολίτες. Ακόμα και να διαλυθεί η Ευρωζώνη, οι Περιφέρειες θα παραμείνουν". 

Φλώρα Νικολιδάκη.

"Σκηνικό 'Αποκάλυψης' για δημοκρατία, κοινωνία, κοινά αγαθά και περιβάλλον από τις διατλαντικές συμφωνίες της ΕΕ"

Οι επιχειρούμενες διατλαντικές συμφωνίες, στις διαπραγματεύσεις των οποίων συμμετέχει η Ευρωπαϊκή Ένωση, και συγκεκριμένα η TTIP (Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων) με τις ΗΠΑ, η CETA (Ολοκληρωμένη Οικονομική και Εμπορική Συμφωνία) με τον Καναδά και η TISA (Συμφωνία Εμπορίου σε Υπηρεσίες) μεταξύ 50 χωρών, διαμορφώνουν ένα σκηνικό “Αποκάλυψης του Ιωάννη” για τη δημοκρατία, την κοινωνία, τα κοινά αγαθά και το περιβάλλον με την εξουσία που δίνουν στις πολυεθνικές εταιρείες και με τα όσα προσπαθούν να επιβάλλουν στους πολίτες των εμπλεκόμενων χωρών και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. 

Η προώθηση αυτών των συμφωνιών αποτελεί ουσιαστικά ένα ανώτερο στάδιο εφαρμογής των πλέον ακραίων πολιτικών του νεοφιλελευθερισμού σε πλανητική κλίμακα, με έμφαση όχι μόνο στον ακρωτηριασμό του δημόσιου τομέα και στη δραματική περικοπή των κοινωνικών δαπανών, αλλά ιδιαίτερα στην εμπέδωση της ανεξέλεγκτης ελευθερίας των ιδιωτικών εταιρειών (κυρίως των πολυεθνικών) και της ιδιωτικοποίησης των κοινών αγαθών, επιχειρώντας παράλληλα τη μέγιστη δυνατή συγκέντρωση πολιτικής εξουσίας στα χέρια των πολυεθνικών, εγκαθιστώντας έτσι μια εταιρειοκρατία στη θέση της δημοκρατίας.

http://www.dialektika.gr/2015/02/blog-post.html

Ανταποκρινόμαστε στο κάλεσμα

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑΣ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ 

Το Διοικητικό Συμβούλιο του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑΣ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ σας καλεί να συμμετάσχουμε όλοι μαζί στις συγκεντρώσεις στο Σύνταγμα και στις πλατείες όλης της χώρας, που θα γίνουν την Τετάρτη 11/2/2015 στις 6 μ.μ., την ώρα που θα συνεδριάζει το έκτακτο Eurogroup.

Φίλοι, πρέπει να αντισταθούμε στον εκβιασμό και το φόβο. Να μην τους κάνουμε τη χάρη!  Να πάρουμε την σκυτάλη και να σηκώσουμε το γάντι! Ήρθε η ώρα να πάρουμε  την υπόθεση της ανατροπής στις πλάτες μας.
Να υψώσουμε το ανάστημά μας και να στείλουμε ένα παλλαϊκό μήνυμα ενάντια στη λιτότητα και τα μνημόνια, υπέρ της δημοκρατίας και της προκοπής.
Να μη δεχθούμε τους εκβιασμούς της ΤΡΟΙΚΑ και των υποστηρικτών τους στην Ελλάδα ( ολιγάρχες και καναλάρχες ).
Ήρθε η ώρα να φοβηθούν αυτοί και να ακούσουν δυνατά τη φωνή μας. Επιλέγουμε την αξιοπρέπεια και ζητάμε για εμάς και τους λαούς όλης της Ευρώπης μια μεγάλη ανάσα αλλαγής.

 Η Πρόεδρος   Φ. Νικολιδάκη       Ο Αντιπρόεδρος  Δ. Χαρτοφύλακας    
 Ο Γραμματέας: Ν. Ρεπούσης.

Και τώρα, τι θα κάνει το κόμμα που λέγεται Σύριζα?

(Το άρθρο αυτό γράφτηκε στις 8/02/2015, δηλ. ούτε 10 ημέρες από το σχηματισμό της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Σήμερα, μετά την πλήρη ανατροπή της 12ης Ιουλίου, φαίνεται καθαρά ότι οι βασικές γραμμές είχαν χαραχτεί από την αρχή και από την ίδια ομάδα μέσα στη κυβέρνηση και το κόμμα. Ο "κοινωνικός Σύριζα" δεν είναι τίποτα άλλο από τη γραμμή διάλυσης κάθε ριζοσπαστικού στοιχείου του Σύριζα, από την επομένη του 27%, στις 18 Ιουνίου 2012. Όμως στη ζωή αυτό που τελικά συμβαίνει, ορίζεται από τόσες συνισταμένες και παραμέτρους, που επιβεβαιώνεται κάθε φορά το γνωστό: "καιρός φέρνει τα λάχανα, καιρός τα παραπούλια")

- Διαπιστώνω μια διαφορά φάσης. Εκεί που σκέφτομαι ότι τώρα πρέπει να μαζευτεί η οργάνωση για να οργανώσει τη δουλειά της στο χώρο της, για την κριτική υπεράσπιση του κυβερνητικού έργου, ακούω για συνδιασκέψεις.
-Ποιοι χρειάζονται τις συνδιασκέψεις αυτή τη στιγμή? Όχι ο κόσμος βέβαια. Τις συνδιασκέψεις τις χρειάζεται η αχρεία λογική που λέει ότι ήρθε η ώρα να τελειώνουμε με την αριστερή πλειοψηφία εντός του Σύριζα. 
-Τα επιχειρήματα είναι σα να τα διαβάζω:
....να μπει κόσμος στο κόμμα να στηρίξει ενεργά την κυβέρνηση...
-Μάλιστα. Άρχισαν ήδη τα βιογραφικά , της αδελφής, του γιού, της κόρης, του μπατζανάκη και πάει λέγοντας. 
Τι να πιστεύουν άραγε οι σύντροφοι που "στρατεύονται" σε μια τέτοια διαδικασία? -Ότι ο λαός υποστηρίζει μια κυβέρνηση αν είναι μαντρωμένος στο κόμμα, από το οποίο προήλθε? Μα ο λαός, έχει την ιδιότητα είτε οργανωμένος, είτε ανοργάνωτος να στέλνει φάσκελα όταν η πολιτική που διακηρύσσεται βρίσκεται έξω από τη δική του καθημερινότητα.
-Χθες, στην εκπομπή του Κόκκινου "θεωρία στον αέρα", ειπώθηκε ότι τη ΝΔ δεν την έσωσαν τα 600.000 μέλη της. Ούτε το Πασοκ σώθηκε γιατί το 1981 από 30.000 μέλη έγιναν 300.000 χιλιάδες. Και τα 2 αυτά κόμματα, και τις εξαγγελίες τους εγκατέλειψαν και τους δικούς τους ανθρώπους βόλεψαν, στήνοντας από το 1974, το μετά τη χούντα, νέο σκηνικό διαπλοκής των οικονομικών παραγόντων με την πολιτική. Σκηνικό που μετά χαράς πήραν μέρος "τα μέλη", "τα δικά τους παιδιά". Δεν πιστεύω να νομίζετε ότι αυτά συμβαίνουν μόνο σε ξένες αυλές, αν κρίνω από κάτι σουλάτσα στου Μαξίμου. 
-Ενώ λοιπόν περίμενα να ακούσω, ότι τώρα μαζικοποιούμε τα σωματεία μας, τις δομές αλληλεγγύης, τα κινήματα, τις λαϊκές συνελεύσεις, τους συλλόγους, όλες δηλ. τις μορφές οργάνωσης για κάποιο συγκεκριμένο πρόβλημα, ακούω για συνδιασκέψεις. Αντί λοιπόν να ακούσω για μέτρα θωράκισης της λαϊκής αντίστασης που εκδηλώθηκε μέσω των εκλογών, αντίστασης που πρέπει να μείνει ανεξάρτητη από τους μοιραίους τακτικισμούς του κυβερνητικού έργου, ακούω για συνδιασκέψεις.
-Τι θέλει άραγε ο κομματικός μηχανισμός που λειτουργεί στο όνομα "το κόμμα είμαστε εμείς"? Θέλει ασφαλώς να αλλάξει συσχετισμούς στα όργανα. Το μήνυμα των δανειστών είναι σαφές και για το εσωτερικό της Κουμονδούρου: -"δεν μπορεί να στηρίζεται η κυβέρνηση σε αυτό το κόμμα". 
-Ποιό σαφές δε γίνεται. Πολύ περισσότερο που για τους προσεκτικούς αναλυτές του αποτελέσματος των εκλογών, οι δεξιοί του κόμματος υπέστησαν συντριπτική ήττα. Είναι λογικό αυτό να μην αρέσει καθόλου στα βαθιά επιτελεία του συστήματος, μέσα και έξω από τη χώρα.
-Οι δεξιοί στο Σύριζα, έχασαν τη μάχη με τη ΔΗΜΑΡ, έχασαν τη μάχη εκλογής προσώπων στα οποία συγκέντρωσαν τη δουλειά τους, έχασαν τη μάχη να μετατρέψουν τη δουλειά των οργανώσεων σε άνευρες και απολιτικές μαζώξεις ευφορίας. Βρίσκονται μακρυά από αυτό που συμβαίνει στην κοινωνία και θα αποτύχουν άλλη μια φορά.
-Είμαι βέβαιη ότι για μια ακόμη φορά θα κυριαρχήσει η αριστερή και αγωνιστική λογική της συντριπτικής πλειοψηφίας των μελών του κόμματος, που στην παρούσα φάση θα υπερασπίζεται το κυβερνητικό έργο, αλλά θα ασκεί κριτική και θα κάνει αντιπολίτευση αν αυτό χρειαστεί.
-Ο Σύριζα δεν ταυτίζεται με το κυβερνητικό έργο. Ο Σύριζα είναι κόμμα αριστερό με όραμα την κοινωνική αλλαγή και το σοσιαλισμό.
-Αυτά, προς το παρών.

Φλώρα Νικολιδάκη